نام تو جاودانه است مادر!
ساعت ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ تیر ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: دستانت ،قنوت ،آیات ،افلاک


برای دستانت می نویسم مادر که شبیه دستان فرشته هاست، نه، چه می گویم؟ فرشته ها در اوج زیبایی باید در حسرت شبیه شدن به تو بمانند چرا که تو مادر، مظهر شأن خداوند مهربان هستی و کجا فرشته می تواند مظهر شأن خداوند شود؟ فرشته، فرشته است. با همه زیبایی اش، اما این انسان است که امانت دار خداوند است و باید مظهر شئون خداوندی شود و امانت به مقصد رساند. پس این انسان است که باید صفات خدایی را در خویش به ظهور برساند تا مظهر شئون خداوندی هم بشود و تو، مادر نسخه زمینی متن کتاب مهربانی خداوندی. دست های مهربان تو، حلقه وصل آسمان و زمین است و تو خویشاوندی افلاک را سرالاسراری.برای چشمانت می نویسم مادر که افق، تا افق را روشن می کند و هر فرزند تا جایی می تواند بپیماید که چشمان مادرش آن را روشن کرده باشد. اصلا فرزندان بزرگ از دامن مادران بزرگ قد می کشند، چنان که پشت سر هر مرد موفق، یک زن بزرگ قرار دارد. چنان که شهید ابوترابی از دوران سخت اسارت روایت می کرد که تنها کسانی تا آخر ایستادند که در دامن پرمهر و پرایمان مادری بزرگ پاگرفته و قد کشیده بودند. اینان بودند که اسارت را به آزادی بدل کردند تا در حصار شیطان هم بشود آزادانه خدا را عبادت کرد و به عبودیت رسید. برای لب هایت می نویسم مادر، که هرگاه گشوده می شود، زمین عطر عبادت و تسبیح می گیرد. تو لب که می زنی مادر، گویی آیات خداوند در جان من تازه می شوند، تلاوت می شوند و مرا شوق بعثت و برانگیخته شدن به قیام می خواند به برخاستن و عبادت کردن و عبودیت ورزیدن. من ایمان خود را مدیون توام که در دامن خویش، دنیای فرداهایم را علوی و فاطمی نوشتی. من اگر امروز با نام حسین بی قرار می شوم و با یاد مهدی قرار می گیرم، به این دلیل است که تو به راه مستقیم ولایت رهنمونم شدی و دستم بگرفتی و پا به پا بردی تا شیوه راه رفتن در جاده عشق به ولایت به من بیاموزی.برای تو می نویسم که همه واژه هایم مدیون اشارت های توست. برای تو که می دانم هنوز پس از هر نماز برایم هزار دعا در چله دستانت داری برای تو که یقین دارم، هیچ قنوتی، هیچ سجده ای، هیچ نیایشی را خالی از دعا برای رهیافت من به حقیقت به پایان نبرده ای. من همه واژه هایم را، که امانتی است الهی، برای نقاشی تصویر پرشکوه تو مادر بر صفحه کاغذ می بارم تا در بهار یادها خاطر تو، پرخاطره تر از همیشه در قلب ها قاب شود که تو شایسته ماندگاری همیشه ای.برای تو می نویسم مادر! می نویسم که روزت، همیشه فاطمی باد!(ص-٩)