نهاد خانواده در مدرسه نبوی
ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٤ مهر ۱۳۸٢   کلمات کلیدی:

نهاد خانواده و مدرسه معرفتي نبوت 
«اني بعثت لاتمم مكارم الاخلاق»، اين كلام نوراني مردي بود كه به روشن ترين كلام، غايت سير انساني را نشان مي دهد و هدف نهايي خلقت را تفسير مي فرمود.
انسان در مدرسه تربيتي نبوي، بايد خدايگونه مي شد، چرا كه خداوند او را جاشنين خويش در زمين قرار داده بود و با اينكه خود لامكان است و در همه جا نيز حاضر، در حضور حضرت خويش، انسان را به خلافت خويش برگمار فرمود تاهنر «احسن» خلق خويش را به تماشاي فرشتگان بگذارد تا زبان به اعتراف بگشايند كه ما نمي دانستيم آنچه شما مي دانستيد تا آيه حق كه فرمود «اني اعلم بما لاتعلمون» مفهومي موافق بيابد. در مدرسه تربيتي محمدي از آنجا كه خانواده به عنوان اولين و اثرگذارترين نهاد اجتماعي مطرح است، به «به آفريني» آن نهايت توجه را داشتند و لذا مي بينم كه در گزينش همسر، مولفه هايي كه به دست مي دهند نه نژاد و ثروت و زيبايي ظاهري و... كه تقوا و اصالت و نيك سيرتي مي باشد و همواره مردم را از همسرگزيني براساس معيار زيبا رويان از خانواده هاي زشت خو و به اصطلاح گل هاي روييده در مزبله برحذر مي دارند و «جويبر» اين سيه چرده سفيد رو را شايسته همسري «زلفا»ي زيباروي و ثروتمند و اصيل مي دانند. به تهي دستان گريزان از ازدواج و تشكيل خانواده، از سوي خداوند وعده استغنا مي دهند «يغنهم ا... من فضله» سرانجام كساني است كه نهاد خانواده را براساس مدل محمدي شكل دهند و آنچه وارد فرهنگ عمومي ما شده است كه «هزينه ازدواج را خدا مي رساند» هم ترجمان همين وعده حق خداوند است. پس از تشكيل خانواده نيز به تربيت فرزند و شخصيت دهي به كودكان اهميت فوق العاده مي دهند.
كنش ها و واكنش هاي ايشان در برابر امام حسن و امام حسين، درس هميشه انسان است تا به كودكان به چشم فردي ننگرند و بزرگي فرداهاي او را در نظر آورند. او را به مسجد بياورند و در امور مهمه دخيل كنند نه اينكه به چوب كلام ناصواب او را برانند. چيزي كه اين روزها از بعضي متدينان سالخورده مشاهده مي شود كه مسجد را سراي مشق مرگ در واپسين صالحا مي دانند و در حال توبه مرتكب كبيره دفع كودكان از مسجد مي شوند! امروز بعثت، بايد ما را به راه پويي بعثت برانگيزاند و بايد كه نهاد خانواده را آنگونه شكل دهيم تا جامعه آنگونه كه ما مي خواهيم شكل بگيرد والا از آجرهاي فرسوده و درهم شكسته بر زمين هاي سست و لرزان نمي توان بناي رفيع ساخت و انديشه بشري را در آن آرامش بخشيد.
بلكه نهاد خانواده بايد برمدار حقيقت شكل بگيرد و «خانواده فضيلت» را به جامعه معرفي كند. آنچه امروز در جامعه شاهديم كه به رغم پايين آمدن سن تصميم گيري در حدود 13-12 سال، سن ازدواج به بالاي 30 سال رسيده است و اين قريب دو دهه بحران، در جامعه بحران هاي فراوان توليد مي كند و اين همه از آن رو است كه نهاد خانواده شكل نگرفته است و موانع متعددي فرا راه اين شكل گيري قرار دارد، مهريه هاي گزاف، فزونخواهي هاي كمرشكن، چشم و هم چشمي هاي هلاك آور، همه و همه نشانگر اين است كه ما در ساخت جامعه دچار مشكل هستيم و وقتي نهاد خانواده براساس الگوي ديني شكل نگيرد، انتظار جامعه ديني داشتن عبث خواهد بود.
و ديگر اينكه حضرت رسول در پرورش پيروان و فرزندان خود همواره بر به فعليت رسيدن «راز رشيد» در آنها تلاش مي كردند و مخصوصا در عرصه هاي جهاد به شكوفاشدن اين رشادت، پيروزي خويش را مي نوشتند و خود نيز همواره در نبرد، رشيدترين بودند، چنانكه امام علي(ع) هم مي فرمود، هرگاه عرصه بر ما تنگ مي شد به پيامبر پناه مي برديم. اين راز رشيد و اين شجاعت نسل در نسل در فرزندان اعتقادي پيامبر ادامه يافته است و آنچه در حماسه دفاع مقدس هم شكل گرفت و چهره هايي چون كاوه و باكري و خرازي و حاج همت و چراغچي و محراب و رفيعي و رحيمي و ميرزايي و... را فرا نگاه تاريخ گذاشت نيز پيامد استمرار آن راز رشيد است كه پيامبر، آيه، آيه به مردم تعليم مي فرمود و آخرين سخن ما در اين نوشتار بازخواني همان فلسفه بعثت است، به كمال رساندن اخلاق انساني و به فعليت رساندن مكارم اخلاق و كرامت انسان است آنگونه كه از بلال، برده سياه، مردي سفيد انديش در پهنه تاريخ مي سازد كه هنوز صداي اذانش جانها را به سوي جانان مي كشاند و باز آخرين آموخته ما در اين مدرسه معرفتي، تكريم همه انسانها از هر نژاد و قوم و زبان است در هر كجاي گيتي كه اين سنتي نبوي است... والسلام.