عید قربان ، عید ایثار
ساعت ۱٢:٢۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٧   کلمات کلیدی:

 

" عید قربان، نماد عشق است. ترجمان من طلبنی وجدنی و من وجدنی عشقنی ... که هر کس به طلب دوست برخیزد او را خواهد یافت و هرکس آن وجود زیبا را ببیند، دل خواهد باخت و ایمانش به کمال خواهد رسید و هرکس به مرحله ای چنین برسد، دوست نیز عاشق او خواهد شد و این عشق را، یک انتخاب است؛ مرگی سرخ و این خونین قبایان را دیه ای بس بزرگ است به نام حضرت دوست

" اسماعیل اسوه است. اسوه از خویش در راه دوست گذشتن. ابراهیم الگو است، الگوی از دل خواسته های خود گذشتن و هر دو پیروز می شوند در امتحان الهی تا نشانمان دهند، می شود هم از دل خواسته های خود گذشت و هم از خویشتن، پس این درس هماره انسانیت و عبودیت است، چیزی که به گونه ای دیگر برای همه انسان ها ظهور می یابد تا به این تجربه بزرگ برسند، هرچند کم اند بندگانی که از این امتحان سربلند بیرون آیند، اما بالاخره هستند کسانی که در هر زمان و هر زمین، سر ببازند در بازار عشق و اوج این سربازی، در کربلا بود که حسین هم علی اکبر و هم علی اصغر و هم همه عزیزانش را تقدیم کرد و هم خود را و ... از آن روز و از آن رو شد سیدالشهدای همیشه تاریخ و درس همیشه و تکلیف هر روز انسان ها.

" عاشورا تعریف روزآمد دارد و عید قربان نیز هم. حالا هر روز به شکلی و مهم فرم ماجرا نیست بلکه مهم محتوای زندگی است که به فرم هم هویت می بخشد. پس اگر ابراهیم و اسماعیل و حسین را در جانمان باور و بارور کنیم ما هم امروز می توانیم و باید اهل «منی» باشیم نه «من» که برای رسیدن به «منی» باید از «من» گذشت و به عاشورا رسید. و راستی سرتراشیدن و تقصیر کردن در این وادی چه معنایی می تواند داشته باشد، جز عذر تقصیر آوردن و به نشانه از سرگذشتن در راه دوست؟ آن که هم از سر بگذرد در راه جانانه، رفتارش به چراغ راه تبدیل می شود، آن وقت وضعیت جامعه اسلامی در سطح کلان آن نمی شود که امروزه در جهان شاهدیم و روزگار جامعه ما، شهر ما، خانه ما و خود ما هم این نخواهد بود که هست. آن که از سربگذرد، از ادای تکالیف مالی و اخلاقی و انسانی روی نخواهد گرداند و با عدالت دشمنی نخواهد کرد، عدالت هم که حاکم شود، ماجرا، شیرین خواهد شد و کام ها نیز هم.

" عدالت که اجرا شود همه امکان زندگی شرافتمندانه خواهند یافت و دیگر کسانی نخواهند توانست گذر از شرافت را زیر لوای فقر معنا کنند. دیگر کسانی کاخ برنخواهند افراشت بر خاکستر کوخ ها. به حج رفته ها حاجی خواهند ماند و به راه ناحق نخواهند رفت. فقر برخواهد خاست تا توسعه و رفاه جای آن بنشیند. همه امکان تحصیل علم و فراهم آوردن زندگی شایسته خواهند یافت و ...

" در روز قربانی رسم است که گوشت قربانی را میان همسایه ها و خویشان و نیازمندان قسمت می کنند و این تمثیلی است از این که باید مومنان به قربانی از همه توان خود برای کمک به دیگران بهره گیرند و اگر به واقع ما همه به یاری هم بشتابیم و بی مزد و منت پی کار هم باشیم مگر فقر می تواند در این ملک پرچم در اهتزاز داشته باشد؟

" عید قربان را سرمشق کنیم برای از خودگذشتن، برای تحقق عدالت، برای ایثار و به یاری جامعه برخیزیم!

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17151 ، تاریخ انتشار 870918