عصبانیت های آنی
ساعت ٢:٤۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٤ آذر ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: عصبانیت ها ،پریا ،سارا ،امیرحسین


 

" باز هم یک خبر تلخ دیگر، انگار این خبرها تمامی ندارد، اگر در موارد دیگر، متهمان مدعی بودند تحت تاثیر موادمخدر و روان گردان ها دست به جنایت زده اند، این بار، پدر، تحت تاثیر عصبانیت، کودک ٣ ماهه را به آغوش مرگ پرتاب می کند، تا سریال شوم «مرگ های سیاه» همچنان ادامه یابد! سریالی که پاییز را شرمنده کرد، با مرگ «علی اکبر» و در قسمت های بعد جان «پریا» ۶ ماهه، پسرک ٢۴ روزه، «امیرحسین» ۶ ساله، «سارا» ١١ ساله و ... را گرفت.تا در فصل برگ ریز، زندگی های معصومانه هم ریزش لحظه های زندگی را تجربه کند اما ما ... راستی کاری از دست ما برنمی آید؟ آیا «قانون مردان» این دیار نمی توانند با وضع قوانین بازدارنده، جلوی تکرار چنین جرایمی را که بیم عادی شدن آن جامعه را تهدید می کند، بگیرند؟ آیا راهی نیست؟

"فرزندکش های گذشته مدعی بودند تحت تاثیر مخدرها و روان گردان ها دست به جنایت زده اند و ... اگرچه آن ها می خواهند توجیهی برای کارهای خود بیابند و عذری بتراشند، غافل اند از این که این عذر، از گناه بدتر است؛ چه اگر به دام اعتیاد تن نمی دادند، به جنایت های گوناگون هم دست نمی آلودند.

"در این جرم اما، قصه عصبانیت آنی مطرح است، چیزی که مثل یک جرقه می آید، اما قبل از آن که خاموش شود، خرمنی را به آتش می کشد و آن وقت آن خاموشی چه فایده ای دارد وقتی آتش همه چیز را سوزانده است؟

"اگر برای مقابله با مخدرها و روان گردان ها، باید هزینه  کرد و مرزها را بست و با قاچاقچیان در افتاد و این همه شهید داد و ... برای مقابله با عصبانیت ها می توان یک لحظه صبر هزینه کرد، یک لبخند، یک لحظه چشم بستن، یک لحظه ایستادن، یک لحظه نشستن و ... هر حرکتی که انسان عصبانی را تغییر وضعیت دهد.

در آموزه های اسلامی هم شاهد تاکید بر خویشتن داری، بر گذشت و به آرامش هستیم که می تواند چونان آبی، فرو بنشاند این آتش های سوزنده را...

"فشارهای روانی، استرس های کاری، فزون خواهی ها، چالش های روزمره، نداشتن درآمد بر اندازه  توقع، چند برابر بودن توقعات به نسبت تلاش ها و بر هم خوردن تعادل توان ها و توقع ها، از ما آدم های کم طاقتی ساخته است. به راحتی آستانه تحمل مان پایین می آید، به زودی از دیوارهای کوتاه شده کوره، در می رویم و دست به کاری می زنیم که نامش جنایت است به رنگ خون. جان می ستانیم از فرزند دلبندی که جان ماست و آن وقت تا عمر داریم باید بسوزیم. سوختنی که ساختن در پی ندارد.

"باید از شیطان عصبانیت ها به خدای آرامش ها و پروردگار مهربانی ها پناه برد باید توقعات را با تلاش ها همسان کرد تا آرزوها سر به فلک نکشد در زمانی که توان ها اندک است. پس باید مرز «خواسته ها» را بست، باید استرس ها را کاهش داد. باید از عصبانیت ها پرهیز کرد. باید به زندگی مهربانانه نگاه کرد.

صفحه 13 حوادث ، شماره سریال 17155 ، تاریخ انتشار 870924