غدیر یک مکتب است
ساعت ٩:٤٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ آذر ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: امام محور ،غدیر ،امام علی ،کمال یافته

 

نه زمین غدیر برای ابلاغ امر مهم الهی تصادفی انتخاب شده است ونه زمان آن، بلکه این دو در تحریر تقدیر آدمیان نقشی مشخص دارند تا واقعه بزرگ دست به دست شدن ولایت بین نبوت و امامت شکل گیرد و پیامبر ادامه راه پس از خود را به مردمان نشان دهد. ادامه راهی که سرشار از حقیقت است و هم در ساخت فردی و هم در ساخت اجتماعی شکل ایمان کمال یافته را نشان می دهد. ایمان به غدیر، تنها باور به یک روز و یک واقعه نیست بلکه باور عینی و عملی به یک مکتب است مکتبی که تا تاریخ هست و زمان باقی است و زمین برقرار، درس آموز اولاد آدم خواهد بود. پس برای ایمان به غدیر باید این مکتب را شناخت و این گفتمان را فهمید والا عشق به غدیر در مرحله احساس خواهد ماند و به بصیرت تبدیل نخواهد شد تا چشمی به دیدن حقایق روشن شود، بلکه در همان مرحله احساس خواهد ماند؛ حال آن که «غدیر» برای گشودن چشم آدمیان به زندگی کمال یافته و مومنانه است پس باید غدیر را فهمید، غدیری که به باور من گفتمانی است که در دوران حکومت امام علی (ع) شکل اجرایی یافت و مکتوب آن در نهج البلاغه و مخصوصا در فرمان حکومتی امام علی به مالک اشتر سرمشق همیشه تاریخ است و هر کس می خواهد غدیر را عزیز بدارد و با عزت آن بزرگی کند باید هندسه جامعه غدیر محور را در زندگی عینیت بخشد. جامعه ای که راس هرم «ولی ای» است «عادل و حکیم» و در قاعده، مردمی که «امام محور» هستند و در این بین باید نخبگان و مسئولانی قد بکشند عدالت خواه و عدالت گر؛ نه در شعار که در عمل؛ چنان که مردمان شیرینی عدالت را با همه وجود بچشند بر اساس آموزه های غدیر، حکومت گران باید چشم پاک، دل پاک، دست پاک و مردم دار باشند و جز خدمت به مردم برای خود شانی قائل نباشند که به حقیقت هم شانی ندارند و همه شان مالک و والیان امام هم به این می تواند باشد که بستر رشد مردم را در مسیر فرهنگ علوی فراهم آوردند.

در جامعه غدیری، مشورت با اهل نظر باید جایگاه خود را داشته باشد و رفق و مدارا، آرامش را در جامعه چنان حاکم کند که استرس ها و فشارها، نتواند آدم ها را از راه به بیراهه بکشاند. «بزرگان» باید در جایگاه های بزرگ بنشینند و کار بزرگ کنند نه این که «کوتاه همتان» را به کارهای بزرگ بگمارند که از عهده برنیایند. بلند نظری و کلان نگری و پرهیز از کوته اندیشی باید به رفتار غالب مردم و مخصوصا مسئولان درآید و بستر برای بر کشیدن «شایستگان» فراهم و عرصه بر «ناشایستگان» در عرصه تصمیم گیری تنگ باشد، تا آن که می آید، بتواند کاری در خور جامعه غدیری انجام دهد. جامعه غدیری، برجسته ترین شاخصه هایش، همان شاخصه های رفتاری امام علی علیه السلام است و زمانی می توان جامعه ای را در کمال غدیری بودن دید که «نام عملی» همه مردمانش «علی» باشد، یعنی مثل مولا فکر کنند و مثل ایشان زندگی کنند و هر چه زندگی آدم ها در همه شئون به زندگی امام نزدیک شود، به همان اندازه غدیری هم شده است والا از تکرار هزار باره ماجرای غدیر، گرهی گشوده نمی شود. چه پیامبر اکرم (ص) در غدیر راه را نشان دادند و هیچ کس به این مقصد عالی نتوانست رسید مگر آن که زندگی را بر مدار ولایت مولا علی طراحی کند و در هر زمان و زمین به گونه ای زندگی کند که اگر امام بیاید زندگی و رفتارش را تایید کند؛ روشن است امام روش کسی را امضا می فرماید که اهل عدالت باشد، اهل کار صادقانه، تلاش مجاهدانه و رفتاری مومنانه و اگر رفتار ما و روزگار ما چنین شد، همه زشتی های اقتصادی، اجتماعی، و... رخت بر می بندد تا زیبایی های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و... جای آن بنشیند تا جلوه هایی از فلسفه غدیر که به نهایت رسیدن نعمت و به کمال رسیدن ایمان است تحقق یابد.

صفحه 02 اخبار ، شماره سریال 17157 ، تاریخ انتشار 870926