حادثه خبر نمی کند!
ساعت ۱:٥٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ اسفند ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: حیف ،حادثه خبر نمی کند

 

رهگذر-«حادثه خبر نمی کند»، این واقعیت از بس که حادثه بی خبر آمده و فاجعه آفریده شده و تلفات گرفته به باور همگانی تبدیل شده است و همگان هم به هشدار، هوشیار می کنند همدیگر را که حادثه خبر نمی کند؟ پس باید مراقب بود. نهادهای مسئول هم با ساختن پیام های متفاوت در پی نهادینه کردن این واقعیت هستند و بارها و بارها به تاکید چند هزار باره گفته اند حادثه خبر نمی کند پس باید مراقبت افزون کرد و هوشیاری نیز، تا به دام حادثه نیفتاد. این روزها از آن جا که سفرهای نوروزی در آستانه آغاز شدن است، باز این پیام ها در شکل های مختلف تولید می شود، فقط خدا کند آن قدر ما را برسر تامل بیاورد که بی تامل به جاده نزنیم، بلکه با رعایت دقیق همه نکات ایمنی و اطمینان از سلامت خودرو و سلامت جاده و از همه مهم تر سلامت روانی خویش، سفر را آغاز کرد. یادمان باشد در جاده های ما به هزار دلیل، مرگ خانه کرده است؛ از جمله مهم ترین آن دلایل هم رعایت نکردن قانون است از انحراف به چپ، تا سبقت غیرمجاز، تا سرعت غیرمطمئنه و ... که به عامل انسانی تعبیر می شود تا بالاترین نقش را در تولید تصادف داشته باشد. هر چند به باور من، صددرصد تقصیر وقوع تصادف ها را باید پای عامل انسانی نوشت، چه اگر جاده استاندارد نیست و اگر خودروها غیر ایمن است، باز به وجدان کاری و هوشیاری حرفه ای انسان برمی گردد، حالا چه همان فرد در جاده باشد و یا در خانه نشسته باشد، عامل رانندگی، عامل جاده و عامل خودرو هر سه انسان هستند ولو وقتی از عامل انسانی حرف به میان می آید به راننده باز می گردد، در اصل که همیشه عامل انسانی است که نقش آفرینی می کند. نکته ای که نباید از نظر دور داشت بلکه باید همواره در نظر آورد این است که واقعیت ظرفیت خودرو و جاده ما همین است اگرچه حق ما بهتر از این باشد. پس باید با واقعیت ها هم ساز شد و به بهترین شکل از ظرفیت موجود بهره برد. مطمئن باشید با استفاده درست از همین جاده ها و رعایت قانون، می توانیم از آمار وحشتناک تصادفات بکاهیم، چنان که دنیا کاسته است. با احترام به قانون و تلاش برای سالم رسیدن با همراهی پلیس می توانیم درصد سلامت جاده ها را افزایش دهیم. حیف است از این توانستن، بهره نگیریم و هزینه اش را به جان بپردازیم. باید رعایت قانون و رانندگی ایمن به عمل همگانی تبدیل شود تا نوروزی سلامت و سالی سلامت و سال هایی سلامت داشته باشیم. حیف است مایی که خود را از فرهنگی ترین ملت ها می دانیم در جایگاه های نخستین تلفات رانندگی باشیم. حیف است مایی که در آرزوی فتح قله های علم و دانش و اخلاق هستیم، خود را بر چکاد قله تلفات جاده ای ببینیم... نوروز در پیش است، زمین و زمان نو می شود، خاطرات تلخ کهنه را به دور می اندازد، ماهم، با نگاه نو به جاده، خاطرات تلخ حوادث را با رعایت قانون از «یاد» ببریم و یاد را برای به خاطرسپردن خاطرات زیباونوروزی،مهیا کنیم.
صفحه 13 حوادث ، شماره سریال 17223 ، تاریخ انتشار 871222