کلید سفید سیاه بختی
ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ خرداد ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

 

هر دروازه ای را کلیدی است برای گشودن، مثلا «سلام» کلید باب آشنایی است. «قلم» کلید شهر کتاب و... «سیگار» هم کلید دروازه اعتیاد است و من ندیده ام معتادی را که بیماری اش با یک سیگار آغاز نشده باشد. من مصاحبه معتادان خاکسترنشین زیادی را خوانده ام و از زبان همه شان خوانده ام که نفرین به سیگار، نفرین به این «کلید سفید سیاه بختی» آدم ها. همیشه هم از زبان شان شنیده ام که اولین سیگار را یک «رفیق ناباب» به ما بفرما زد و ما برای این که دست او را رد نکنیم، پذیرفتیم غافل از آن که او «نارفیق» بود، نارفیقی که «ناجوانمردی» را هم شرمنده می کند والا اگر رفیق بود که آتش به زندگی ام نمی کشید، اگر رفیق بود مرا به میدان جنگ با خویشتن نمی کشاند. اگر رفیق بود زیر پایم را چنین خالی نمی کرد که خلاء اراده را برای همیشه در زندگی ام احساس کنم. اگر رفیق بود... اما او رفیق نبود، من به اشتباه رفیقش پنداشتم... جالب این که این افراد کمتر به این می اندیشند که خود هم مقصرند و بالاتر، بیشتر از همه مقصرند. آن ها اگر آب بودند، کبریت حادثه هم در آن ها خاموش می شد چه رسد به کبریت اعتیاد که بر آن ها کارگر نمی افتاد. اگر اراده داشتند، هرگز اولین سیگار را به لب راه نمی دادند. چراکه لب، قاب لبخند است و محل جریان کلمات خوب، آن که سیگار را بر لب می نشاند، به کسی می ماند که کنار جوی زلال، خار بنشاند و آیا هیچ کس این چنین نعمت زیبایی را کفران می کند که برخی با نشاندن سیگار بر لب چنین می کنند؟ هیچ فکر کرده ایم که از کاشتن خار جز خار نخواهد افزود و نمی شود خار کاشت و به انتظار رویش شکوفه نشست. آخر خار هم آتش است. آخر سیگار هم، اگر آتش اعتیاد نباشد بیماری و رنج است. حالا با این نگاه به کوچه و خیابان نگاه کنید که چقدر زیادند آدم هایی که به دست خود آتش به زندگی خویش می کشند. مخصوصا نگاه کنید که نوجوانانی که با سیگار می خواهند دروازه بزرگی را بگشایند، غافل از آن که دروازه ای که با سیگار باز شود نه به شهر بزرگی که به جهنم کوچکی و حقارت ختم می شود. به باور من اولین قدم ما در مقابله عملی با مواد مخدر باید پرهیز دادن مردم از سیگار باشد. آغاز فصل بدون اعتیاد و عاری از مواد مخدر، «روز بدون دخانیات» است و درست آن روزی می توانیم به پاک سازی جامعه از مواد مخدر و دیگر آلودگی ها دل ببندیم که افراد سیگار را به زباله دانی بیندازند، روزی که دود سیگار از هیچ دهانی برنخیزد آن وقت اژدهای سیگار و مواد مخدر یک جا از نفس خواهد افتاد. پس «روز جهانی بدون دخانیات» را برای رسیدن به «جهانی بدون دود» و بدون آلودگی جدی بگیریم آن گونه که نوروز بهار را و شب چله، هم نشینی را جدی می گیرد.
صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17276 ، تاریخ انتشار 880310