برويد از ژاپنی ها يادبگيريد مهار زلزله را!
ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ روز شنبه ٦ دی ۱۳۸٢   کلمات کلیدی:

هاي مردم! كمك! 
غلامرضا بني اسدي
rbaniasadi@yahoo.com
روزگار، هزار در هزار زخم بر پيكر اعضاي جامعه بشري زده است كجايند ديگر اعضا كه در اين بي قراري به قرار آورند دلهاي بي قرار را و تسلي بخشند دل هاي داغدار را؟
هاي! «اعضاي يكديگر»! نگاه كنيد چند هزار نفر زير آوار جان دادند؟
چند هزار نفر رخت ماتم پوشيدند؟ چند هزار كودك در آغوش مرگ زندگي از ياد بردند و چند هزار انسان به يكباره از زندگي تهي شدند؟
هاي شماياني كه « در آفرينش ز يك گوهريد» گوهر جانتان بي بلا. «هم گوهراشان» را دريابيد همين امروز، قبل از آنكه ناگهان زود دير شود! امروز زخم خوردگان تقدير محتاج كمك هستند.
منتظر فرياد كمك خواهي آنان نباشيد. بسياري از آنها زير آوارند. آواري كه بايد به دست مهرباني شما برگرفته شود تا زخم هايي كه هزار، هزارند التيام يابد.
هاي مهربانان! جمعي از قبيله مهر نيازمند مهرباني تان هستند محتاج خون، نان، پوشاك و وسايل گرمازا در اين زمهرير سخت.
مهربانان! به ياد داشته باشيد افراد زير 25 سال كه واكسن زده اند نمي توانند خون اهدا كنند پس ماهايي كه بيش از اين سن داريم بايد آستين ها را به همت و ايثار بالا بزنيم وخون اهدا كنيم.
هاي مردم! هنوز آمار دقيقي از عمق فاجعه ارائه نشده است و اين دلهره و اضطراب ما را بيشتر مي كند تا بيش از پيش بر خويش بلرزيم... هاي مردم! برادرانتان، خواهرانتان، فرزندانتان، پدران و مادران شما، شما را به ياري مي خوانند و در زير سقف آسمان و شكسته پر وبال نشسته بر ويرانه زمين به همت مردانه شما چشم دوخته و نگاه اشكبار به راه شما دارند تا در كنار دولتمردان به ياريشان بشتابيد...
هاي مردم! اين ميدان، اين كارزار، همتي ايراني، اسلامي مي طلبد پس برخيزيد.
هاي مسلمانان! مسلماني كنيد! هاي ايراني ها، خاستگاه تمدن بشري، ميراث بزرگ ايران شما را مي طلبد. هاي شماياني كه هيچگاه در كار خير، تاخير روا نمي داشتيد همين امروز به ياري بشتابيد كه در «كار خير حاجت هيچ استخاره نيست» سازمانها و نهادهاي دولتي و مدني هم براي سامانمند كردن كمك هاي مردمي در اسرع وقت وارد ميدان شوند، با تدبير، عقلانيت و خردمندي و چاره كنند كار بيچارگان را...
هاي مردم! نماز صبحگاهان مردم بم، واژه واژه بر زمين ريخت وامروز بايد دست همت و مهر وايمان شمايان واژه، واژه ها را از زمين بردارد تا باز بم نماز پگاه بخواند. امروز بايد خشت، خشت دوباره روي هم قرار گيرد تا روح زندگي در كوچه هاي شهر مرگ زده جاري شود...
هاي مردم! همين امروز همكيشان و همنوعان و هموطنانتان منتظر شما هستند!
برويد از ژاپنيها ياد بگيريد! 
غلامرضا بني اسدي
rbaniasadi@yahoo.com
پيشاني نوشت ما را به غم نوشته اند انگار «سوگ» سهم سياه ماست از زندگي انگار. زخم، زخم كاري، تقدير ماست انگار. و اشك، اين آيه هاي زلال عاطفه، تفسير حال ما به ماتم نشستگان در سوگ سياه و سرخ قامت پوشان مرگ در زلزله بم. ما مي گوييم چشمانمان از اشك سرخ و دلمان از اندوه خون است. اما نگاهمان پر از سئوال است ولبانمان فريادگر يك سئوال مشخص! آيا بايد در برابر حوادث به اين راحتي دست ها را بالا برد؟ آيا سيل بايد بيايد و در شمال بخشي را ببرد و زلزله بيايد و هزار، هزار قرباني بگيرد و برود و ما با غير مترقبه خواندن و حادثه دانستن بر ماجراهايي از اين دست نقطه پايان بگذاريم؟ آيا حق نداريم از متوليان امر و حكومت داران باز پرسيم كه چرا كاري نمي شود؟ از دانشگاهيان و متوليان توليد علم و فن آوري سئوال كنيم مگر نمي شود خسارات و تلفات حوادث را به حداقل رساند؟ مگر ژاپن روي خط مرگ بار زلزله نيست؟ پس چرا زلزله هايي به مراتب بزرگتر از زلزله هاي مرگ آفرين كشور ما روي مي دهد اما قربانيان آن يك به هزار زلزله هاي واقع در اين ديار نيست؛ توليد علم پيشكش، لااقل برويد و ببينيد آنها چه كردند براي مهار زلزله. برويد و علم را از آنها فرا بگيريد و بومي اجرا كنيد تا هرازگاهي چنين زخمي بر پيكر اين كشور فرو نرود.
برويد و فن آوري را فرا بگيريد و در فراگرد به كشور مردم را از اين اندوهها وا رهانيد. آنچه در قرآن داريم كه از هر طايفه بايد مهاجرت كنند و در مركز تعلم، علم آموزند و به جامعه و شهر و ديار خود باز گردند و مردم را هدايت كنند.
در اين ساحت هم قابل تعريف است. برويد ونخبگان را براي سازندگي باز آوريد.
برويد و فرزانگان وهوشمندان تيزبين را ببريد، در ژاپن با راههاي مقابله با زلزله آشنا كنيد و بازشان آوريد تا در باز آمدن زلزله، راه بر بي مهاري آن بگيرند.
اصلا پذيرفتني نيست كه بگوييم حوادث طبيعي بي مهار است. خداوند در وجود انسان استعداد و تواني را به وديعت گذاشته است كه مي تواند هر بي مهاري را مهار زند و هر ناشدني را شدني كند. تجربه بشري هم اين را نشان مي دهد كه غير ممكن در ساحت انسان وجود ندارد...
امروز به عزا رخت ماتم پوشيديم اما اميدواريم اين آخرين آواري باشد كه با سوغات مرگ بر سر مردم فرو مي ريزد.