مهربان باشیم!
ساعت ۱٢:٠٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ تیر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: نجار مهربان ،امام رئوف ،مغازه ،عکس
جوان نبود اما سفید شدن برخی موهای سر و رویش هم نتوانسته بود او را در شمار پیران قرار دهد. میانه سال مایل به جوانی بود، خونگرم بود و دستانش هم از گرمای مهر سرشار، هشت سالی بود که هر بامداد می دیدمش و به سلامی از او علیک می ستاندم. مرد نجار مهربان کوچه ما، تا این که دو سه روز پیش مغازه اش را بسته دیدم و پرده های سیاهی آویخته، اول فکر کردم شاید پدری، مادری، پیری از طایفه شان فوت کرده باشد، گفتم بروم برای عرض تسلیت اما نگاهم به عکس روی پرده که افتاد، بر جایم میخ کوب شدم. چشمانم به اشک نشست، این تصویر خود نجار مهربان بود با روبان سیاهی در حاشیه عکس! آری او مرده بود.پی جوی ماجرا که شدم، گفتند، تصادف کرده است در همین کمربندی صدمتری.همسایه دیگر که میوه فروشی دارد می گفت، نیم ساعتی بود که میوه و سبزی گرفت و راهی خانه اش شد که تلفن مغازه به صدا درآمد، آن سوی خط، صدای بغض کرده یک پلیس بود که خبر فاجعه مرگ او را اعلام می کرد و من از همان لحظه به سوگ نشستم. مرد می گفت در سوگ پدرم این قدر نشکستم که در ماتم این همسایه در هم فرو ریختم. او هم راز مهربانی را در چشمان نجار مهربان یافته بود.از دیگر همسایه ها هم شنیدم که مرد، با مهربانی در قلب همه شان برای خود گوشه ای گرفته بود. همین هم باعث شد پس ازمرگ ناگهانی اش، همه ناگهان جای خالی او را خیلی احساس کنند. او مهربان بود، مردم هم مهربانان را دوست دارند. من و تو هم اگر می خواهیم در خانه دل مردم جایی داشته باشیم باید مهربانی را در رفتار و کردار وگفتار و حتی پندار خود جاری کنیم. یادمان هست که ما خانه زادان خورشید هشتم هستیم که به «امام رئوف»، معروف است و شایسته است که ما هم با نگاه رأفت و مهربانی به هم بنگریم تا هم شکرگزار نعمت تنفس در هوای دوست باشیم و هم مهربانی در کوچه های زندگی مان چنان جاری شود که ناآرامی و بی قراری از میان برخیزد و آرامش و قرار و نیک اندیشی جای آن بنشیند. مهربان باشیم آن گونه که شایسته یک پیرو امام مهربانی است. مهربان باشیم تا هر کس رفتار ما را ببیند، عاشق امام ما بشود، چه ما باید به نشانه هایی از آن حضرت بدل شویم تا هر کس ما را و رفتار ما را ببیند، یاد امام ما بیفتد.مرد نجار مهربان بود، این مهربانی اش به چشم بچه ها هم آمده بود ما هم به دل مهربان باشیم و مهربانی کنیم تا کوچه های شهر پر از آدم های مهربان شود. حیف است، درشهری که مشهد نام دارد و از انوار خورشید سرشار است ما نتوانیم جان از انوار مهربانی لبریز کنیم.حیف است وقتی امام رئوف ما را به مهربانی امامت می فرماید ما نتوانیم نماز مهر بخوانیم. نتوانیم لبخند چشم هامان را به گاه دیدن همدیگر تجربه کنیم. حیف است...پس برای این که لحظه هامان حیف نشود، مهربان باشیم، مهربان باشیم، مهربان باشیم تا همیشه زنده بمانیم چه زندگی جاوید سهم مهربانان است.
صفحه R01 اخبار (رضوی) ، شماره سریال 17294 ، تاریخ انتشار 880401