انگار خبری در «راه» است!
ساعت ۱:٥٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۱ امرداد ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: بیرجند ،جاده مرگ ،خضری

 

 می گویند «هرآنچه دیده بیند، دل کند یاد»، این البته مصراعی از دو بیتی معروف باباطاهر عریان است که از «دیده ها» شکوه می کند و برای رهایی دل خواهان خنجری فولادی است تا بر دیده زند. اما برخی دیده ها زیباست و دل  را هم به سمت زیبایی سوق می دهد و مگر می شود کسی باغی را تماشا کند و به زیبایی آفریننده نیندیشد؟مگر این دیده را می شود ملامت کرد؟ این «دیدن» کلید بهشت است. کلید بهشت هم عزیز و دیگر این که برای قدردانستن هم باید دید و این «دیدن» کلید امید بستن و تقدیر کردن است و من درروزهای گذشته در سفر از خراسان رضوی به خراسان جنوبی به «دیدن» و «خوب دیدن» رسیدم واین را فرصتی مبارک می دانم تا در این روزها که به نام خبرنگار نامیده شده است به عنوان یک مفتخر به قلم خبرنگاری که بارها به انتقاد در «جاده مرگ» چشم گردانده و دیدنی ها را دیده و قلم زده است، این بار «قلم حسن و تحسین» بر صفحه براند، چه در جای جای جاده، تکاپو و تلاش است که به چشم می آید. دست ها به کار ساختن و تدبیرها به کار به سازی است و اگر مسئولان در رساندن به موقع اعتبارات مدد کنند، می توان امید داشت در فردایی که چندان هم دور نیست، با نهایت خوشحالی، واژه زیبای «سلامت» را به جای واژه نازیبای «مرگ» بگذاریم و نام جاده مشهد- بیرجند را به عنوان «جاده سلامت» معرفی کنیم واین می طلبد تا مسئولان همه همت خود را به کار بندند و به جای انتقاد از نامیده شدن این محور به «جاده مرگ» حقیقتا بار سلامت جاده را افزایش دهند، چه جاده سلامت و ایمن کمتر شاهد تصادف و مرگ و میر خواهد بود و اگر باند دوم راه اندازی شود حداقل شاهد تصادف های شاخ به شاخ نخواهیم بود که گاه، کامیون و اتوبوس را مقابل هم قرار می دهد و ده ها تن را لباس مرگ و صدها خانواده را لباس عزا می پوشاند و هزاران ناهنجاری پیامد دارد. حال آن که اگر جاده دوبانده باشد، همه به سلامت به مقصد می رسند، ده ها تن زنده می مانند و زندگی می کنند، صدها خانواده همنشین شادی های هم می شوند و هزاران هنجار از رفتار قاعدمند آنان به منصه ظهور می رسد و...من شاهد تلاش و تکاپو بودم، در مسیر خضری- قاین، در مسیر گناباد، به فیض آباد، در مسیر فیض آباد به تربت و از تربت به سمت مشهد و در این میان بین بیرجند و قاین و خضری و گناباد، انگار خبری نبود، شاید هم روی کاغذ در مرحله طرح باشد، اما دل یاد آن چیزی می کند که چشم می بیند و من به تلاشگران که دیده ام را به احترام گشودند و با ذرات خاک به کار افزایش سلامت بودند، خسته نباشید می گویم و بی مرور خبرهای ناخوشایند که گاه از کمبود اعتبار و تعطیلی برخی پروژه های راه سازی به گوش و چشم می رسد، آرزو می کنم باند دوم هرچه زودتر به بهره برداری برسد، تا به تکریم دیده ها، به همه مسئولان امر، دست مریزاد بگوییم.

صفحه R02 اقتصاد (رضوی) ، شماره سریال 17336 ، تاریخ انتشار 880521