حساسیت های فصلی اخلاقی
ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳ شهریور ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: حساسیت فصلی ،معلمان اخلاق ،سلامت ،تعارف

سیاه و سفید (۶)

 

وقتی میوه آوردند، گفت: حساسیت دارم، خربزه، انگور، طالبی و... در دایره حساسیت او قرار داشت و به اصرار میزبان هم حاضر نشد، تکه ای خربزه و طالبی و دانه ای انگور به دهان بگذارد. کار درستی هم بود، نباید به صرف خواستن یا تعارف دیگران، سلامتی خود را به خطر انداخت. پزشکان نگهبان سلامت آحاد جامعه هم همواره افراد دچار حساسیت را از مصرف این قبیل میوه ها پرهیز می دهند، چه اگر فرد مصرف کند، دچار عوارض خواهد شد که بیش از «لرز» خربزه عذاب آور خواهد بود!

 

میوه ها که جمع شد، بساط آجیل پهن شد و تعارف میزبان و باز انکار او که می گفت حساسیت دارم و از مصرف تنقلات هم معذورم. او عذرخواهی هم کرد و به نوشیدن لیوانی چای بسنده کرد تا شب نشینی میزبان و دیگر میهمانان خراب نشود اما...

چانه ها گرم شده بود به گفتن از این و آن و از این در و آن در، مرد حساس جمع ما، نه این که به گفتن ها و شنیدن ها حساسیت نداشت که خود گاه آتش می شد برای داغ شدن بحث ها، مجلس غیبت و تهمت توامان شده بود، از در و همسایه و خویش و غریبه تا ارباب سیاست و اهالی حکومت، تهمت، با خود دروغ را هم آورده بود، چه تهمت، نسبت دروغ دادن به یک فرد است و با این سه، مجلس حسابی گرم بود، اما انگار کسی حساسیت نداشت، نسبت به ویروس هایی که اخلاق را ویران می کند. کسی متوجه نبود اگر خربزه و انگور حساسیت زا و برای بعضی ها بیماری آفرین است، خوردن گوشت مردار برادر، برای همه بیماری آور است. کسی حواسش نبود، تیغ تهمت، انسانیت را زخم می زند، جوانمردی را می کشد و جوانمردی و انسانیت که نباشد دیگر از هیچ کوچه ای نمی توان به سلامت گذشت، نمی شود با آرامش در جامعه زندگی کرد. نمی توان به چشم ها اعتماد کرد. نمی توان گرمای دست ها را از هرم جهنم تشخیص داد، نمی توان در فضا نفس کشید، اصلا نمی توان زندگی کرد، اما دریغ که گویی حساسیت ما به گناه، هزار بار کمتر از حساسیت ما به میوه های فصلی است. حال آن که حساسیت فصلی می گذرد ولو با دشواری، اما حساسیت های اخلاقی، دیگر فصل نمی شناسد و همیشه مشکل ساز می ماند. کاش اگر نه افزون تر، لااقل به اندازه حساسیت فصلی و پرهیز از میوه های حساسیت زا، مراقب حساسیت های اخلاقی فردی و اجتماعی بودیم و تقوا پیشه می کردیم چه همان گونه که زندگی با جسم سالم زیباست، با روح سالم هم زیباتر است و جامعه ای که از آحاد سالم شکل بگیرد هم بستر سلامت خواهد بود. پس هوشیار باشیم و مراقب حساسیت های اخلاقی و دغدغه های انسانی باشیم و با پرهیز از نازیبایی های رفتاری هم چون غیبت و تهمت و... سلامت اخلاقی خود را بیمه و توصیه های معلمان اخلاق و عالمان خود ساخته و طبیبان روح را چونان توصیه های پزشکان تن عملی کنیم. این بهتر است...

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17347 ، تاریخ انتشار 880603