کلید دروازه جهنم
ساعت ۱۱:٠٥ ‎ق.ظ روز جمعه ٦ شهریور ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: دروغ نگو ،مشروب ،معصومان ،دروازه جهنم

سیاه و سفید (٨)

 

بذر باید پر باشد تا به بار بنشیند، سبز شود و شکوفه بدهد و شکوفه ها به میوه تبدیل شود و کام ها را شیرین کند. بذر باید پر باشد، والا هیچ کس به یاد ندارد، بذر پوچ نتیجه ای داشته باشد و از کاشت آن، گیاهی بروید و درختی قد بکشد، کسی به یاد ندارد از هیچ، چیزی بروید. نمی شود هیچ را به همه چیز تبدیل کرد. اگر بر حسب اتفاق از بذر پوچ چیزی رویید باز پوچ خواهد بود. این را گفتم تا عرض کنم، «دروغ بذر پوچ است» و از دروغ نمی توان همه چیز ساخت. آن چه به ظاهر شکل بگیرد هم سرانجام فرو می پاشد که هیچ کس از دروغ به جایی نرسیده است. اصلا نردبام دروغ، سرانجامش افتادن و درهم شکستن است. دروغ مثل نردبام ما و منی است، خب معلوم است که «عاقبت این نردبام افتادنی است» و باز این حقیقت است که «لاجرم هر کس که بالاتر نشست/ استخوانش بیشتر خواهد شکست». پس باید زندگی را بر پایه صداقت بنا کرد و صادقانه با آحاد جامعه ارتباط برقرار کرد تا جامعه صادق شکل بگیرد. اگر صداقت روح جاری در زندگی مردم شود، بهره و سودش هم به همه می رسد و نیاز نیست برای فرار از افتادن به دام های هزار رنگ، این همه هزینه کرد. در جامعه صادق با کمترین هزینه ها می شود به بیشترین بهره وری و بالاترین درجه آرامش و سعادت دست یافت و بستر را برای ظهور زندگی مؤمنانه فراهم کرد. این واقعیت سرشار از حقیقت را باید در نظر داشت که صداقت می تواند زشتی ها را از جامعه پاک کند و امکان زندگی در جامعه زیبا را به همه بدهد. یادآوری ماجرای معروف صدراسلام به بازفهمی موضوع کمک می کند، آن جا که فردی به محضر رسول مکرم اسلام (ص) مشرف می شود و می گوید من گناهان زیادی مرتکب می شوم که توان پرهیز از همه آنان را ندارم، به من راهی نشان ده که نجات یابم او سیاهه سیه کاری هایش را و فهرست گناهانش را بیان می کند و پیامبر حکیم اسلام می فرمایند، «دروغ نگو» و او می پذیرد تا از همین یک گناه دست بشوید و سرخوش می رود به سراغ مثلا مشروب، اما با خود می گوید اگر از من بپرسند مشروب خورده ای اگر راست بگویم حد می خورم و اگر دروغ بگویم عهد خویش را با رسول ا... گسسته ام لذا از مشروب دست و دل می شوید و به سراغ گناه دیگر می رود و باز همین سوال را از خود می پرسد سرانجام از همه گناهان کناره می گیرد. در روایتی از معصومان هم می خوانیم که مومن ممکن است گناه کند اما هرگز دروغ نمی گوید، چه دروغ، کلید دروازه جهنم است و در هم شکستن این کلید، این دروازه را برای همیشه به روی انسان بسته نگه می دارد. از دیگر سو، صداقت هم کلید دروازه است اما دروازه بهشت، با صداقت می توان حتی از هزارتوی مشکلات هم به رستگاری رسید و به بهشت راه یافت و... چه خوب است در این زمان مبارک، تقوای پرهیز از دروغ را در جان خویش چنان عظمتی بخشیم که دیگر دروغ نگوییم، آن وقت حلاوت زندگی صادقانه در جامعه صادق، کام جانمان را شیرین خواهد کرد.
صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17349 ، تاریخ انتشار 880605