مادر روشنفکر
ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: مادر روشنفکر ،استعداد ،پزشک ،فرصت توسعه

سیاه و سفید (٢۴)

 

مراقب هم باشیم، این سومین نوشته ای است که در این باره می نویسم و باز به تاکید می گویم ما نسبت به سرنوشت هم مسئولیم. در آموزه های دینی داریم که تا چهل خانه آن سوتر همسایه اند و باید مراقب احوال هم باشیم، حالا چهل خانه ها شکل گرفته و حداقل در اندازه یک شهر توسعه یافته است، پس ما نسبت به سرنوشت هر فردی که اقدامات او بر زندگی ما اثرگذار است مسئولیت داریم. وقتی یک نفر بی سواد می ماند یعنی یک فرصت توسعه سوخته است. وقتی یک نفر بیمار می شود یعنی یک فرصت سازندگی آسیب دیده است، پس باید کاری بکنیم، چنان که یک روز، یک مادر با اقدام خود به من درس بزرگی داد. این مادر پسری داشت که دانشجوی پزشکی بود، اما به هر دلیل زبان باز کرده بود که نمی خواهد درس را ادامه دهد. اصلا نمی خواهد پزشک شود. اصرار دیگران هم کلیدی نشده بود بر قفل نخواستن او، حتی اصرار مادر، حتی گریه های او، حتی راهنمایی های پدر و معلم و... او نمی خواست پزشک بشود، این را مادر فهمید و گفت خب، تو نمی خواهی، اما کم نیستند دانش آموزان با استعدادی که به دلیل فقر نمی توانند درس بخوانند و من هزینه ای که برای تحصیل تو در نظر داشتم، برای دانش آموزان با استعداد اما نیازمند هزینه می کنم تا از میان آنان پزشکی قد بکشد و برای درمان درد بیماران چاره اندیشی کند. این مادر به نگارنده می گفت آن ها هم مثل فرزندان من موفقیت آن ها موفقیت من است، درست هم می گفت، چراغی که روشن شود، راه را پیش پای همه روشن می کند نه فقط برای صاحب خود. پزشکی هم که تربیت شود به هر حال به درمان درد همه می پردازد و  آن مادر روشن اندیش هم در ثواب درمان بندگان خدا سهمی دارد و هم در ارتقای فرهنگی جامعه نقشی. او در حصار منیت نماند، خوبی را، پرورش را و پرواز را فقط برای فرزند خود نمی خواست، بلکه خود خوبی را، پرورش را و پرواز را صاحب حرمت و صاحب کرامت می دانست حالا چه برای فرزند او باشد چه برای دیگری...

 

این ماجرا را دوباره بخوانیم. آیا اگر با این سویه نگاه به جامعه بنگریم فردایی بهتر و بهاری سبزتر، فراراه ما و جامعه ما نخواهد بود؛ آیا زیستن در جامعه سالم در میان انسان های فرهیخته و بهره گیری از توانایی آن ها این ارزش را ندارد که ما هم به فکر پرورش استعداد دانش آموزان مستعد اما فقیر باشیم؟ هیچ فکر کرده اید این دانش آموزان با استعداد اگر فرصت درس خواندن داشته باشند و استعدادشان شکوفا شود چه بهاری می شود جامعه؟ هیچ فکر کرده اید بسیاری از گره هایی که امروزه کور می نماید، فردا روز به دست تدبیر همین صاحب استعدادهایی که من و شما در پرورش آنان نقش داشته ایم، باز خواهد شد و من و شما و همه ما خواهیم توانست از دروازه ای که اینان به مدد اندیشه و تدبیر می گشایند به فردای بهتر برسیم...

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17365 ، تاریخ انتشار 880624