چشم هایی که فقط زشت می بینند
ساعت ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ مهر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

سیاه و سفید(٣٣)

 

پشت هر کردار زشت که از آدم ها سر می زند یک نگاه نازیباست.

 

یک نگاه که انگار نمی خواهد زیبایی ها را ببیند. اگر می خواست می توانست و روشن است آن که نگاه نازیبا دارد همه چیز و همه کس را نازیبا می بیند، به همه کس شک دارد و جام عسل را کاسه زهر می بیند، اگر دستی برای یاری اش هم دراز شود، دست تعدی می شمارد و اگر کسی به مهر به رویش لبخند زند، برای آن لبخند، ترجمه تمسخر می نویسد.

اگر کسی نخندد به رویش باز آن را حمل بر قهر و کینه می کند. چنین آدمی در گلستان هم فقط خار می بیند، از «آب زلال» هم «زالو» نصیبش می شود و به گلویش فرو می رود. او از هیچ چیز لذت نمی برد و نمی تواند استعدادهایش را هم به فعلیت برساند و به فرض وجود بهره هوشی بالا- در مثل- رهاوردهایش گاه در حد هیچ است.

او نه می تواند از کسی راهنمایی بگیرد چون به دیگری اعتماد ندارد و فکر می کند همه می خواهند او را به بیراهه بکشانند و نه می تواند از دیگران کمک بگیرد چون می پندارد، دست یاری، شاید امین نباشد.

چنین آدم هایی هم خود عذاب می کشند و هم باعث عذاب دیگران می شوند. از آن ها امید خیر هم نمی توان داشت، چون نگاهشان به خیر باز نمی شود، مشخصه بارز این قبیل افراد آن است که وقتی کسی به حرکات غیراخلاقی و غلط آنان انتقاد کند، فورا نگاه خود را ترازوی سنجش همگانی می کنند که؛ همه چنین اند. مثلا وقتی دروغ می گویند و کسی ضمن پرهیز دادن آنان از دروغ به اعتراض می گوید چرا دروغ می گویید، می گویند: همه دروغ می گویند! و فورا به دروغ، دروغ هایی برای افراد و گروه های مرجع و مورد اعتماد جامعه فهرست می کنند تا به توجیه دروغ خود بپردازند!

وقتی اعتراض می شنوند که چرا کم کاری می کنید، باز همه را کم کار معرفی می کنند و وقتی می شنوند از زبان مردم که به نبود صداقت کاری و حرفه ای در کنار فقدان صداقت اخلاقی و مذهبی اعتراض دارند، باز نسخه تکراری «همه این گونه اند» را دوباره و چندباره خوانی می کنند و... این همه از نوع نگاه آنان برمی خیزد چون چشم هاشان از بدی پر است، همه را بد می بینند و در این بدبینی به بداندیشی و بدکاری می رسند که بدی کردن را در برابر مردم حق خود می بینند و اگر توانستند این که کلاه سر دیگری بگذارند یا کلاه از سر دیگری بردارند را هم حق خود و هم نشانه زیرکی خویش می دانند. وجود چنین افرادی به مراتب از هر نوع بیماری برای جامعه خطرناک تر است.

چه بیماری را می شود کنترل کرد اما بیماردلانی چنین را نمی توان کنترل کرد. مثل این ها و بیماری، در خوش بینانه ترین حالت مثل به خواب زده و خوابیده است که خوابیده را می شود بیدار کرد، اما «به خواب زده» به راحتی بیدار نمی شود که اگر می خواست بیدار باشد خود را به خواب نمی زد. به هر روی، زندگی با افراد بدبین بد است، از بد هم بدتر. امیدواریم، نه در ذهن خود بدی را راه دهید و نه بدبینان در مسیر زندگی شما قرار بگیرند.

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17374 ، تاریخ انتشار 880705