ورزش، رسانه، صنعت
ساعت ۱:٢٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ مهر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: روز تربیت بدنی و ورزش ،ظرفیت رسانه ای ،صنعت ،بدن سالم

سیاه و سفید (۴٨)

«عقل سالم در بدن سالم است» این جمله از فراوانی تکرار به ضرب المثل تبدیل شده است با این رهنمود که هرکس می خواهد بر سلامت عقل خویش بیفزاید باید برای ارتقای سلامت بدن خود هم بکوشد. این شعار، یک مفهوم موافق هم دارد و آن این که ورزش به تنهایی هدف نیست، بلکه هدف دست یافتن به عقل سالم است که یکی از راه های رسیدن به آن برخورداری از بدن سالم است و چون هدف ارزشمند است، ورزش به عنوان وسیله رسیدن هم صاحب ارزش می شود تا جایی که یک روز در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران را به خود اختصاص دهد. نام گذاری نمادین ۲۶ مهرماه به نام «روز تربیت بدنی و ورزش» هم خود توجه دهنده به ورزش است تا در راستای هدف ارزشمند عقلانیت گرایی به کار گرفته شود. البته سوای مقوله پرورش عقل در تربیت بدن که ارزش خاص خود را دارد، تبدیل شدن ورزش به یک رسانه هم جای تامل و بررسی دارد، چه امروزه، ورزش ظرفیت های تازه یافته است از جمله، ظرفیت رسانه ای که با تولید پیام های غیرمستقیم می تواند در خدمت اهداف از پیش طراحی شده باشد. سویه دیگر ورزش هم تبدیل شدن به صنعت است که از قضا، صنعتی موفق هم هست. پس اگر ورزش را فقط یک شکل هندسی مثلث وار بدانیم یک ضلع آن ورزش برای رسیدن به عقلانیت قرار گرفته در بدن سالم است، ضلع دیگر آن را کارکرد رسانه ای ورزش به خود اختصاص می دهد و ضلع سوم هم صنعت ورزش است. اگرچه اضلاع دیگری هم می توان برشمرد که شکل آن را از مثلث خارج خواهد کرد اما اگر به همین مثلث هم بسنده کنیم و آن را در هندسه جامعه مورد توجه قرار دهیم به این نتیجه خواهیم رسید که باید برای ورزش مخصوصا در بخش همگانی آن برنامه ای دقیق بنویسیم. البته ورزش قهرمانی هم از ورزش همگانی جدا نیست بلکه قله ورزش است و از طرف دیگر محرک عموم برای اقبال به ورزش، پس ورزش قهرمانی هم «نقشه راه» خاص خود را می طلبد که باید با برنامه ریزی و سرمایه گذاری به سمت تحقق آن حرکت کنیم. به هر روی، جامعه نیز برای ارتقای سلامتی بدن، برای افزایش توان بهره گیری از عقلانیت، برای تولید سرمایه و برای انتقال پیام و نیز برای مدیریت هیجانات و هدایت ظرفیت های هیجانی به ورزش مدیریت شده نیازمند است و شایسته است مسئولان برای این ظرفیت برنامه ریزی و بسترسازی کنند. بستر که فراهم باشد فراوانی افراد اقبال کننده به ورزش هم افزایش خواهد یافت. اگرچه برای پرهیز ما آدم ها از تنبلی هم باید با فرهنگ سازی ورزش را در سبد زمان و امکانات آن را در سبد هزینه های خانوار قرار داد تا به ورزش به عنوان پرکننده وقت اضافه نگاه نشود، بلکه به عنوان یکی از ضروریات زندگی در نظر باشد و برای این هم باید از مدارس شروع کرد. درس ورزش کم از ریاضی و علوم و زبان و... نیست چه اگر بدن سلامت نداشته باشد امکان فراگیری دیگر علوم کاهش خواهد یافت. پس درس ورزش را جدی بگیریم تا دیگر دروس هم به جدیت در ذهن ما بنشیند و به برنامه تبدیل شود.
صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17391 ، تاریخ انتشار 880726