درس آقا معلم
ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٧ مهر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

سیاه و سفید(۴٩)

 

اول: بچه ها، صادقانه تر می فهمند، بی ریاتر هم پاسخ می گویند و اگر ما بزرگ ترها، به دروغ و تظاهر و ریا تعلیمشان نکنیم، بذر دروغ از میان می رود و ریا و تظاهر از یادها می رود. بچه ها، راحت تر همه چیز را می گویند و راحت تر هم حقیقت ها را می پذیرند. بچه ها، کوچک نیستند، گاه حتی از خیلی افراد مسن کوچک مانده بزرگ ترند. حرف محکم را با عیار بالای صداقت باید از آن ها شنید که پیش ترها، بزرگ ترها به تکرار گفته اند، حرف راست از بچه بشنو!

 

دوم: درس کودکان، بزرگان را هم می تواند هدایت کند، ماجراهایی که بر آن ها می گذرد هم. از جمله ماجراها، بوی بد کینه است که به قلم «علیرضا فتحی پور» در وبلاگ «گاه نوشت» خواندم و حیفم آمد، شما آن را نخوانید، حیف است بخوانیم و به تامل نگاه باز نکنیم؛ معلم یک کودکستان به بچه های کلاس گفت که می خواهد با آن ها بازی کند. او به آن ها گفت: فردا هر کدام یک کیسه پلاستیکی بردارید و درون آن، به تعداد آدم هایی که از آن ها بدتان می آید، سیب زمینی بریزید و با خود به کودکستان بیاورید.

فردا بچه ها با کیسه های پلاستیکی به کودکستان آمدند. در کیسه بعضی ها ۲، بعضی ها ۳، بعضی ها تا ۵ سیب زمینی بود. معلم به بچه ها گفت تا یک هفته هر کجا که می روند کیسه پلاستیکی را با خود ببرند.

روزها به همین ترتیب گذشت و کم کم بچه ها شروع کردند به شکایت از بوی ناخوش سیب زمینی های گندیده. به علاوه، آن هایی که سیب زمینی بیشتری در کیسه خود داشتند از حمل این بار سنگین خسته شده بودند. پس از گذشت یک هفته، بازی بالاخره تمام شد و بچه ها راحت شدند. معلم از بچه ها پرسید: «از این که سیب زمینی ها را با خود یک هفته حمل می کردید چه احساسی داشتید؟» بچه ها از این که مجبور بودند سیب زمینی های بد بو و سنگین را همه جا با خود ببرند شکایت داشتند. آن گاه معلم منظور اصلی خود از این بازی را این چنین توضیح داد: «این درست شبیه وضعیتی است که شما کینه آدم هایی را که دوستشان ندارید در دل خود نگاه می دارید و همه جا با خود حمل می کنید. حالا که شما بوی بد سیب زمینی ها را فقط برای یک هفته نتوانستید تحمل کنید پس چطور می خواهید بوی بد نفرت را برای تمام عمر در دل خود تحمل کنید؟»

* سوم: بچه ها درس گرفتند و دل از کینه خالی کردند. ما چطور؟ آیا تاکنون بوی بد کینه را احساس کرده ایم؟ آیا برای پرهیز از این زشت زشتی آور زشت بو برنامه ای داریم؟ راستی بزرگ ترها و مخصوصا مسئولان برای خود و برای برون رفت جامعه از روزگار قهر و کینه به سمت مهربانی فکری کرده اند؟ امیدوارم پاسخ این پرسش ها مثبت باشد اما... .

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17392 ، تاریخ انتشار 880727