مهربان باشيم با هم مثل بهار....
ساعت ٢:٥٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٢   کلمات کلیدی:

اولين درس نوروز مهر است و اولين مشق عيد مهرباني، و بايد هم كه چنين باشد،اين عادت ايرانيان است و توصيه اسلام كه شريعت مهرباني است. ديگر سنت عيد احترام است، كوچكترها براي حرمت نهادن به خانه بزرگترها مي روند و بزرگترها براي مضاعف كردن احترام به خانه كوچكترها. و اين نيكو خصالي است براي ما و بايد كه در همه سال بدان همت گماشت. اين را از آن جهت مي گويم كه در بازخواني بسياري از پرونده هاي بزهكاري اجتماعي، جاي خالي محبت واحترام به وضوح به چشم مي آيد. به عنوان مثال در بازخواني پرونده كركس سياه، اين ماجرا را از زبان خود او مي شنويم كه عامل انزواي او بي حرمتي خانواده و مخصوصا پدر به او بوده است و ماندگارترين خاطره اي كه در ذهن او مانده، اين ماجرا است«... در يك جمع خانوادگي، در دوران كودكي، موز سوغاتي يكي از خواهرانم را بين اعضاي خانواده تقسيم كردند و شاخه انتهايي آن- بدون موز- را پدرم به سمت من پرت كرد و به شوخي يا تحقير گفت اين هم سهم تو؟!» اين براي من از زمانهايي كه مرا به درخت مي بست به خاطر يك كار كوچك چون شكستن شيشه و زدن همكلاسي و با زنجير مي زد، تلخ تر و دردناكتر بود...» اين رفتار، احساس حقارت، ترس از نشستن درجمع، هراس از برقراري ارتباط با بزرگترها و... را در ضمير او نهادينه كرد به گونه اي كه ديگر هرگز نتوانست با ديگران ارتباط منطقي برقرار كند، حتي در زندگي خانوادگي خودش. او از آدم بزرگ ها هراس داشت و اين او را به سوي جنايت درباره كوچولوها سوق داد و شد آنچه نبايد مي شد. شايد اگر او هم احترام مي ديد، جدي گرفته مي شد و با همه ضعف هايش، به چشم انسان نگاه مي شد مي توانست نقش خود را به عنوان يك انسان خوب در جامعه ايفا كند. اماحيف....
از او كه گذشت، روي صحبت من با خانواده هاست كه به هم احترام بگذاريد، مخصوصا به كوچكترها. نگذاريد احساس حقارت در جان آنها چنان ريشه بدواند كه براي انتقام در بزرگي از مردم جان بستانند. يك خانواده خوب، فرزندان خوب تحويل جامعه مي دهد و افراد خوب يك جامعه خوب را مي سازند.اگر درجامعه كاستي هايي مي بينيم اول بايد به سراغ خانواده ها برويم اين سنگ هاي زيرين اجتماع ،تا جامعه بر اساس زيرساختي محكم بنا شود....
عيد، فرصت سبزي است براي سبز انديشيدن، مهرباني كردن، احترام گذاشتن و شخصيت دادن و شخصيت ساختن. اين فرصت را از دست ندهيم