کباب کوبیده و فرهنگ عمومی
ساعت ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳ آبان ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: کباب کوبیده ،غذای حلال ،غذای ایرانی ،فرهنگ عمومی

سیاه و سفید(۵۴)

 


یک آگهی تبلیغاتی پیشتر پخش می شد که یک فروشنده، فرش ایرانی می فروخت و در مقابل مشتری خارجی می گفت فرش ایرانی و در ظرف را برمی داشت و چلوکباب کوبیده را نشان می داد و می گفت «غذای ایرانی» و... یادتان مانده است این تبلیغ؟ خب، این غذای ایرانی، که به شناسه ای برای غذای ملی بدل شده بود پیشترها چه ویژگی هایی داشت که همه به آن اعتماد می کردند؟ امروز ماجرا چگونه است آیا شما به کباب کوبیده که در رستوران ها و کبابی های مختلف عرضه می شود اعتماد دارید؟ چند درصد رستوران ها کباب را آن گونه که باید تولید می کنند؟ راستی بر سر کباب کوبیده که روزگاری غذای ایرانی می خواندنش چه آمده است؟ بگذریم. قصد پرداختن را به کباب ندارم، قصه ماجرای دود کباب و بوی کباب هم نیست، ماجرای اعتماد را به کباب عرض کردم تا اشاره کنم به «تلخ واقعه ای» که روی داده است در حوزه فرهنگ عمومی و رفتاری ما. این را چند روز پیش به جوانی که از بوشهر آمده بود گفتم که روزگار فرهنگ عمومی ما، روزگار کباب کوبیده ماست، وقتی به جای گوشت، پیه و سیرابی و... وارد کباب می شود، نمی توان انتظار داشت اخلاق مردم سلامت بماند. این لقمه هاست که جسم را می سازد. این جسم است که جان را در خویش دارد. وقتی لقمه ای ناسالم وارد جسم شد، به آن آسیب می رساند، جسم که آسیب دید، جان هم در امان نمی ماند و نتیجه می شود این که دروغ، سکه رایج می شود و کلاه گذاری و کلاه برداری، «زرنگی» به حساب می آید و از زیر کار در رفتن و از زیر بار مسئولیت شانه خالی کردن، «هنر» می شود.  آن وقت، «قیمتی گوهر» اعتماد جوانمرگ خواهد شد بی آن که کسی بر او سرشکی ببارد!برگردیم به قصه کباب، اگر کباب پزها- به مثل- از اجناس کاذب استفاده نکنند و به هزار توجیه، چربی و سیرابی و... وارد کباب نکنند و صادقانه به میزان استاندارد از گوشت مرغوب استفاده کنند، لقمه های دروغ وارد جسم کسی نمی شود و به دروغ رفتاری تبدیل نمی شود. نگوییم کباب، غذای غالب نیست، کباب را به مثل ذکر کردم والا غذای حلال، مسئله اصلی است و مادام که به جای غذای حلال، آتش بخوریم، جز سوختن چاره ای نخواهیم داشت. وقتی لقمه های حرام به رفتار حرام تبدیل شود، آرزوی داشتن جامعه ای سالم هم فقط در حد همان آرزو خواهد ماند و به مرحله تحقق نخواهد رسید. پس تا «کباب کوبیده ما» درست نشود رفتار و کردار ما هم درست نخواهد شد و تا این درست نشود هیچ چیز درست نخواهد شد، برای اصلاح کباب کوبیده، هم باید فرهنگ صلاح را در جامعه نهادینه کرد و نقشه راه را چنان نوشت و چنان عمل کرد که نازیبایی ها نتوانند این چنین به رفتار غالب ما تبدیل شوند و قصه چنین نشود که مردم اعتمادشان نسبت به هم آن قدر آسیب ببیند که دیگر برادر هم به برادر اعتماد نکند و چشم ها در چشم طرف مقابل، به دنبال فریب بگردند! باور کنید زندگی در فضای بی اعتمادی زجرآور است و در چنین جامعه ای زیبایی ها و مهربانی ها و لطافت ها هم به چشم نخواهد آمد. پس اگر می خواهیم از این فضا بیرون برویم، «کباب کوبیده» رفتارمان را اصلاح کنیم.

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17397 ، تاریخ انتشار 880803