قطره هایی که سیل می شود
ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۳ آبان ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

سیاه و سفید(٧١)

می گویند در روزگاران قدیم، مردی بود مال دار که مدام به کارگران و چوپانانش می گفت: میان شیرها آب بریزید و به جای شیر، «آب شیر» به مردم می فروخت و هرچه کارگرانش می گفتند این کار را نکن، او دست بردار نبود. از این راه هم پول فراوانی به دست آورد و گله گوسفندهایش هم رو به فراوانی نهاد. اما باز بر کار غلط خود اصرار می ورزید تا این که روزی باران فراوان بارید و گوسفندهایش طعمه سیل شدند و چوپانان دست خالی آمدند وقتی مرد پرسید گوسفندها چه شدند، چوپان نکته بین و نکته سنج، گفت: آب هایی که به خورد مردم دادی از آسمان آمد، سیل شد و گله ما را با خود برد ... شاید این ماجرا واقعی نباشد، شاید فقط یک داستان به مثل بدل شده باشد، مهم هم نیست این ماجرا واقعی باشد یا نه، مهم بهره بزرگی است که از حقیقت دارد. مهم این است که آن که جو را به جای گندم بفروشد، نتیجه اش را در هر دو دنیا خواهد دید. اصولا اعمال ما مثل کشت و زراعت است، هرچه بکاری، دقیقا به فصل درو، همان را برداشت خواهی کرد و در طول تاریخ کسی سراغ ندارد، فردی جو بکارد و گندم درو کند. شاید این که دنیا را مزرعه آخرت می دانند از همین روست که کردار ما، مثل زراعت جلوی چشم ما خواهد رویید.

 

پس مراقب باشیم چه می کاریم. مواظب باشیم چه به آسمان می فرستیم. چون هرچه بکاریم می روید و هرچه بفرستیم بر سر ما نازل خواهد شد مراقب باشیم چون از هر بذری که کاشته می شود ده چندان آن می روید. معادلات اجتماعی هم  گاه چنین نیست که یکی بدهی و یکی بستانی، گاه مثل زراعت است که یک بکاری و صد درو کنی. لذاست که به هشدار ما را به توسعه آرامش و برقراری روابط منطقی می خوانند و از تندگویی و تندرفتاری پرهیز می دهند و به تاکید می گویند «هرکه باد بکارد توفان درو خواهد کرد» پس برای این که به توفان و خشم آن گرفتار نیاییم، از کاشتن باد، تقوا پیشه کنیم. این به نفع ماست. برای این که آب از آسمان نیاید و گله های گوسفند کردار ما را با خود نبرد، آب در شیر اعمال خود نکنیم، نگوییم ما که شیرفروش نیستیم تا قصه آب و شیر و باران و سیل و گله تکرار شود.

چه هرکس باشیم و به هر کاری مشغول، آن قصه قابل بازتعریف است. آن که آشپز است و خوب و خراب برنج را به هم در می آمیزد، آن که تولید کننده است و از مواد نامرغوب داخل مواد مرغوب می ریزد، آن که در معامله غش می کند و آن که کارمند و کارگر است و آن گونه که بایسته و شایسته است کار را به سامان انجام نمی دهد ... همه شیرفروشانی اند که آب به شیر می بندند. نیاز نیست شیر باشد، در مثل که مناقشه نیست، نمی شود گفت «ویل للمطففین ...» قرآن فقط درباره کم فروشان است، کم کاران هم شامل این ویل می شوند و کسانی که کار را بد انجام می دهند نیز باید گوش به شنیدن این آیه تیز کنند ... .

پس مواظب باشیم چه می کنیم و چگونه کارها را به انجام می رسانیم و در شیر خلق چقدر آب می ریزیم، مراقب باشیم!

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17414 ، تاریخ انتشار 880823