پهلوانان خلیج فارس
ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۸ آذر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

سیاه و سفید(٨٣)

 

ایرانی جماعت را به قومی قدرشناس تعریف کرده اند که نمک شناس هم هست، حرمت نمک را هم به جان نگه می دارد، اما گاه، صاحبان نمک غریب می مانند و این قصه تلخی است. دیروز هم روز مردانی بود از غریب ماندگان از کسانی که زخم به آب شور دریا شستند تا غباری بر چهره ایران ننشیند، دلاورانی که خونشان، امضای سرخ «فارس» بودن پهنه آبی «خلیج» شد تا هیچ قدرتی نتواند خلیج فارس را به نام دیگری بخواند و حقانیت ایران را انکار کند. دیروز، روز هفتم آذر روز نیروی دریایی بود، یادآور حماسه ناوچه پیکان، که در عملیات غرورانگیز مروارید در شصت و هشتمین روز از آغاز تجاوز دشمن، پرونده نیروی دریایی عراق را بست و خیلی زود جنگ دریایی را با اقتدار به نفع ایران به پایان برد به گونه ای که از آن روز، تا هنوز، شناوری نظامی از عراق نتوانسته است پا به پهنه آبی خلیج فارس بگذارد. آن روز، ناوچه پیکان حماسه ای آفرید که فردوسی باید ظهور کند و «رزم نامه ای» برای آن دلاوران بسراید در اندازه شاهنامه تا بدانیم، چه کردند، دلاوران نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و چه سان رستمانه سر دیو سفید و اژدهای دو سر دشمن را به خاک افکندند. شاعری باید از سماع عشق خونین قامتان پیکان بگوید که شهادت را معنایی نو بخشیدند. سیاوشانه، مظلومیت مقتدرانه یک ملت را به نمایش گذاشتند. اما ... اما از این همه حماسه، چندان که باید سخنی به میان نیامده است، نه فیلمی دیده ایم و نه سریالی. نه رمانی خوانده ایم و نه حتی چند داستان، آن وقت عرصه هنر در خدمت مفاهیم و موضوعاتی قرار می گیرد که گاه در اندازه «فیلم فارسی» هم نیستند. راستی هیچ از خود پرسیده ایم ما که ملتی نمک شناس و حق شناس و قدردان هستیم کی می خواهیم به دلاوران نیروی دریایی ادای دین کنیم؟ کی می خواهیم از ناوچه پیکان بگوییم؟ آیا اصلا چنین قراری دارند تریبون داران فرهنگی؟ آیا کسانی که از توجه نسل نو به تولیدات فرهنگ غرب شکوه می کنند و از این که ناتوی فرهنگی شکل گرفته است برای بر زمین نماندن اوامر رهبر انقلاب تدبیری اندیشیده اند؟ آیا کسانی که از چهره شدن جومونگ در میان مردم گلایه دارند آمده اند به موقف های بزرگ دفاع مقدس و چهره های دلاور این فصل عزت بپردازند تا دیگر جومونگ خیالی برای ملتی که قهرمانان واقعی دارد، قهرمان نشود؟ آیا به حماسه بزرگ مروارید به دلاوری های پیکان در ۷ آذر ۵۹ و قهرمانی های جوشن و سهند و... که پهنه آبی ایران را پاسدارانی رستم گونه بودند، حداقل به اندازه یک فیلم داستانی توجه شده است. سهم خلیج فارس و شهیدان دریایی و دریادل آن در کتاب های درسی دانش آموزان ما چقدر است و اصلا یک دانش آموز پس از پایان ۳ دوره تحصیلی دبستان و راهنمایی و دبیرستان و حتی دانشگاه، در بستر آموزش رسمی، چیزی از نبرد دریایی ما می خواند؟ بگذریم، حرف فراوان است اما گوش بسته را هزار در هزار فریاد هم باز نمی کند و خواب زدگان را چشم نمی گشاید...

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17426 ، تاریخ انتشار 880908