مسیر رستگاری
ساعت ۱٠:٢۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ آذر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: رانت ،هارمونی ،رفتار علوی ،جامعه غدیری

سیاه و سفید(٨٧)

 


دیروز نوشتم که در مدرسه حکومتی امام علی(ع)، حوزه مسئولان و حوزه اجتماعی مردم مثل خانه شیشه ای است و همه چیز در منظر همگان شکل می گیرد تا «رانت» ایجاد نشود و فرصت ویژه در اختیار کسی قرار نگیرد. امام با آهن گداخته، پاسخ ویژه خواهی برادر خویش، عقیل را، می دهند تا به مردم همه اعصار بگویند در برابر عدالت همه مساوی هستند و یادمان دهند تا نه «رانت» بدهیم و نه بخواهیم ،بلکه همه به عدالت تن دهیم تا جامعه ما به سوی رستگاری گام بردارد و هیچ کس نباید ذیل نام حاکم، خود را تعریف کند و به هزار نام و روش دراز دستی کند. به دیگر عبارت، وقتی حضرت رسول(ص) امام علی را به مردم نشان می دهند، یعنی روش این مرد باید سرمشق همه باشد، چه در زندگی شخصی و چه در زندگی اجتماعی، چه در جایگاه شهروند و چه در جایگاه حاکم. اصلا او الگوی زندگی است، چه وقتی به عنوان یک شهروند چاه حفر می کند، نخلستان می سازد و به مردمان - براساس وقف- هدیه می کند و چه وقتی به عنوان حاکم، فرصت ها را به عدالت میان مردمان قسمت می کند و براساس بهره گیری از فرصت ها و به کمال رساندن استعدادها، جایگاه ها را اختصاص می دهد.من در ماجرای تقسیم بیت المال که مولا در اولین روزهای حکومتشان به «سید قریشی» یا «عبد حبشی» به مولا و غلام به یک اندازه پرداخت کردند این را می فهمم که بستر رشد برای همه به یک اندازه مهیاست. ایشان نه سر دعوا با قریش و دیگران دارند و نه قصد برکشیدن یک گروه دیگر، بلکه بستر را به عدالت در اختیار همه قرار می دهند هرچند ابن عباس بماند و طلحه و زبیرها بروند. این درس همیشه است برای حکومت داران که بستر رشد را برای همه مهیا کنند این که هر کس چقدر بهره می برد، حرف دیگری است. وظیفه حکومت بسترسازی رشد همه است و حکومتی که داعیه دین  دارد هم اولویت دارترین برنامه اش و محور همه کارهایش باید به کمال رساندن اخلاق باشد تا زیبایی ها فرصت بروز یابد، چنانکه در حکومت مولا علی(ع) شاهد هارمونی عبادت و عبودیت هستیم و حاکم مسلمانان به دیدار درماندگان می رود و میان خود و مردم حایل ایجاد نمی کند و مردم نیز میان خود و او فاصله ای نمی بینند و در تعامل با هم نیز تحت تاثیر مولا هستند چنانکه مالک اشتر، درشت گویی و استهزاء جوانان را به دعا و نماز برای هدایت شان پاسخ می دهد و این درسی است برای همه ما مخصوصا کسانی که قدرت دارند تا پاسخ ها را جز به زیبایی ندهند، هرچند فردی ناسزاکاری کند و ناشایسته رفتاری آنان بر مدار روش مولا بزرگواری و کرامت مداری کنند. این سرمشق همه ما نیز باید باشد تا با تعلیم از رفتار علوی، آرامش را در جامعه ارتقا بخشیم، یاری بینوایان را به روش نظام مند در آوریم و با پرهیز از نازیبایی ها و ناسپاسی ها به نهادینه شدن رفتار علوی کمک کنیم. آن وقت خود ما اولین بهره برداران جامعه غدیری خواهیم بود، جامعه ای که در آن درخت دوستی، جای نهال دشمنی را می گیرد و صداقت  گفتاری و رفتاری اجازه بروز دروغ و دغل را نمی دهد، باغستان اعتماد هم شکل می گیرد که میوه های شیرین اخوت و برادری بر شاخه های درختانش می روید...

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17431 ، تاریخ انتشار 880914