نشانه های خدا
ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۱ دی ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

سیاه و سفید(١١٣)

 

یک پرنده کوچک که زیر برگ ها نغمه سرایی می کند برای اثبات خدا کافی است، این کلام نغز ویکتور هوگو است، حال به اطراف چشم بگردانیم چند هزار دلیل متقن برای اثبات وجود خداوند می یابیم؟ نگاه کنیم اصلا فلسفه چشم داشتن، دیدن است، پس باید دید. باید دیدن را به فهمیدن گره زد تا به بصیرت دست یافت. بصیرت است که آدمی را تا اوج بر می کشد و الا دیدن را حیوانات هم تجربه می کنند، اما نهایت دیدن همان است که در وجود آن ها می بینیم، آن چه انسان را متفاوت می کند این است که دیدن را به بصیرت گره می زند و به مقام فهمیدن می رسد.

حالا دوباره به جمله ویکتور هوگو نظری بیندازیم و از خود بپرسیم به راستی چقدر دلیل داریم برای وجود خدا و آیا با این همه دلیل بهانه ای می توان برای انکار خدا یافت؟ نگوییم، ما که منکر خدا نیستیم و هرگز او را انکار نکرده ایم بلکه اگر اهل اذان و اقامه هم نباشیم حداقل در ۵ تشهد نماز واجب، شهادتین می خوانیم. پس منکر خدا نیستیم. این درست اما اگر به واقع به وجود خدا مومن بودیم، رفتارمان نه این بود که است.

خداوند، عادل است ما آیا از بیداد تبری می جوییم؟ آیا واقعا به عدالت ایمان عملی داریم و حاضریم برای تحقق آن، همه سختی ها را بر خویش هموار کنیم؟ علی علیه السلام، امام عدالت، دست فزون خواهی «عقیل» را با آتش گداخته پاسخ گفت، ما هر کدام هر کجا که هستیم و دستی در مسئولیت داریم آیا حاضریم «پارتی بازی» را از فرهنگ نامه رفتاری مان حذف کنیم؟ آیا حاضریم فرزندمان را به لیاقت ها مزین کنیم تا برای فردایش به سفارش ها مفتخر نباشد؟ آیا حاضریم به حق خود قانع باشیم؟

خداوند ارحم الراحمین است، ما اما آیا حاضریم قهر و کینه و نفرت را از دل به در کنیم تا دل که باید سرای خدا باشد، به میزبانی مهربانی مهربان ترین مفتخر شود؟ خداوند حکیم است و مدبر، اما زندگی ما چقدر حکیمانه است، چقدر تدبیر به خرج می دهیم، به این فکر کرده ایم که افراد مومن به خدای حکیم و مدبر، باید زندگی مدبرانه داشته باشند و با تدبیر امور، از افراط و تفریط های کشنده برحذر باشند. خداوند، کریم است ما اما آیا با کرامت، با بخشندگی، رابطه ای داریم. «لوتر» می گوید «اولین وظیفه  ما این است که برای دیگران سودمند باشیم» خب چقدر سود ما به دیگران می رسد؟ در آموزه های دینی هم خوانده ایم «بهترین مردم کسی است که خیرش بیشتر به مردم برسد ». حالا ما براساس این قاعده که در همیشه زمان جاری است، چه جایگاهی داریم و آیا در شمار بهترین ها می شود ما را به حساب آورد و یا وجود ما ضرر است برای دیگران؟ فکر می کنم، اگر دقت کنیم، خواهیم توانست جایگاه خود را بفهمیم...

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17460 ، تاریخ انتشار 881021