اراده انسان
ساعت ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٢ دی ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: کاردایل ،نورآفرین ،خداوند رزاق ،آواز مرغکی

 سیاه و سفید(١١۴)


فهمیدن جایگاه خود، اولین قدم است. کاری اساسی که اگر شکل نگیرد، رفتن ها به مقصد نخواهد رسید.

اصولا برای رسیدن به مقصد اول باید فاصله خود را با آن و جایی که هستیم و جایی که باید برویم شناخت، آن وقت، نقشه راه کشید و پای به راه شد. حتی راه هایی که سخت و تمام ناشدنی می نماید هم در برابر اراده هدفمند انسان سر تسلیم فرود می آورد.

«کاردایل» معتقد است، هر اقدام بزرگ، ابتدا محال به نظر می رسد، اما سرانجام شدنی است و به دیگر عبارت، کوه را کسانی از میان برمی دارند که به برداشتن سنگ ریزه ها اقدام می کنند و این درس بزرگی است فراروی آدم های به بصیرت رسیده که می خواهند خود را برای پرواز آماده کنند. پس باید ذره، ذره رفتارمان را اصلاح کنیم و هر فرد درزندگی خود نشانه های خداوند را عرضه کند.

از جمله این که خداوند عالم و علیم است، پس نقشه راه مشخص است، بندگانی که قصد خلیفة اللهی دارند باید برای کسب علم با همه توان بکوشند و این جد و جهد را به اجتهاد گره زنند تا جهادی نورآفرین داشته باشند، حضرت رسول مکرم اسلام(ص) می فرماید «طلب علم بر هر مسلمانی واجب است و خداوند جویندگان علم را دوست دارد» پس ما هم می توانیم با ورود به عرصه علوم برای خدمت به مردم، خود را در شمار مردمانی قرار دهیم که خداوند آن ها را دوست دارد.

از آن جا که بهترین انسان ها، پرنفع ترین شان برای مردم است در حوزه علم نیز، چنین خواهد بود که هر علم به اندازه ای که در کمال بخشی به انسان نقش دارد عزیز و صاحب قیمت خواهد بود... خداوند رزاق است و این می طلبد که ما نیز به سهم خود سفره ای داشته باشیم که پذیرای غیر از خودمان هم باشد، دستی دهنده داشته باشیم و چهره ای گشاده مخصوصا برخورداران جامعه به یاد داشته باشند که خداوند روزی نیازمندان را که عیال خدایند، در دست آن ها قرار داده است و اینک آنانند که چقدر مومن هستند به حقیقت معنا و دستانشان چقدر توان دهش دارند و چقدر دادگرند. بندگان مومن به خدای رزاق باید صاحب سفره و صاحب سینه باشند و حتی از ایمان میهمان هم نپرسند، «که هر کس را به درگاه الهی به جان ارزد، البته بر خان بندگان خدا به نان ارزد».

حاتم طایی هم یک نمونه بود تا به یادمان آورد که مومنان به رزاقیت خداوند دستی گشاده و دلی گشاده تر دارند، آن که به بخل، سفره برمی چیند، از ترس فردای نیامده، امروز دست از یاری مردم برمی دارد و کسی را امید خیر به خانه و خان او نیست، نمی تواند مومن باشد، او نه از صدای آواز مرغکی زیر بوته، که از کلام روشن خداوند و سخنان پیامبرانش هم به فهم خداوند نمی رسد و به دیگر عبارت آن که برای شکوفا کردن صفات خداوند و زیبایی های انسانی در رفتارش تلاش نمی کند، بهره ای از خداوند نبرده است حتی اگر همیشه شهادتین بخواند.

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17461 ، تاریخ انتشار 881022