مشکلات و نگاه ما
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٧ دی ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: امام خمینی ،جنگ ناوگان ها ،سنگ شیطنت ،درخت گل

سیاه و سفید(١١٨)

 

اگر مشکلات کوچک هم در نظر ما بزرگ جلوه کند ما را از پا خواهد انداخت اما اگر به مشکلات به چشم حقارت بنگریم بزرگ ترین شان هم کوچک و رفع شدنی خواهد بود.

اما باید باور کنیم که تنها نیستیم بلکه همواره مستظهر به پشتیبانی خداییم و به قول زنده یاد دکتر شریعتی، اگر تنهاترین تنها شویم باز هم خدا هست و این راز زندگی مومنان است، اگر امام خمینی (ره) هم می فرمود حتی لحظه ای نترسیده ام، مخصوصا وقتی ایشان را در سال ۴۲ از قم به تهران می بردند و ماموران می ترسیدند امام آن ها را دلداری می داد چون خودش دل به دلداری سپرده بود که هرگز او را تنها نمی گذاشت.

لذا دل به هراس نمی سپرد شهدا هم پرورش یافتگان این سبک زندگی بودند لذا در اوج بحران ها، چه در تک های خودی و یا پاتک های سنگین دشمن در هنگامه ای که از آسمان آتش می بارید هم آرامش داشتند، آنان اهل «یومنون بالغیب» بودند و افق نگاهشان فرسنگ ها از این زمین آن سوتر می رفت و در همه جا خدا را احساس می کردند لذا آرامش داشتند و شهادت را هم اوج این باخدا بودن می دانستند و این برایشان بهجت اثر بود و فرح انگیز.

در روزگار حاضر هم معتقدم آنانی که دل به خدا سپرده اند و با او پیمان همراهی بسته اند هرگز به درد تنهایی مبتلا نخواهند شد تا به بیماری های پیامدش گرفتار آیند پس ما هم اگر می خواهیم به درد تنهایی و بیماری های آرامش سوز بعد آن دچار نشویم باید مسیر زندگی خود را اصلاح کنیم.

مسیری که ما را به «خانه دوست» برساند و حتی دوست را در خانه دل مان مقیم کند، آن وقت درخواهیم یافت که می شود زندگی کرد حتی در میان زلزله حوادث، می توان آرام بود حتی در رهگذار توفان ها، می شود آن قدر بزرگ شد که هیچ چیز نتواند دریای وجود آدمی را برآشوبد، چه هر چه دریا بزرگ تر باشد حوادث در آن کوچک می شود، در اقیانوس، جنگ ناوگان ها هم دریا را بی تاب نمی کند، اما طشت آب، به سنگ شیطنت یک بچه برآشفته می شود. پس باید بزرگ شد و این نیز جز در مکتب حقیقت و ایمان به خدا شدنی نیست.

مومنان دل شادی دارند، غم اگر هست، از جنس غم فراق است والا دلی را که گناه نباشد، ملول شدن و بیماری هم نخواهد بود، عصیان که نباشد، عصبانیت و عصبیت هم نخواهد بود و این ها که نباشد، آرامش حکم فرما خواهد بود.

اگر هم صداقت و زیبایی توکل و تعهد و تقوا بنشیند، دل آدمی باغ، باغ باز خواهد شد و ابتهاج دل ها را به جشن چراغان خواهد کرد. آن قدر که شادمانی و آرامش از دل به چهره بیاید، فراوانی این چهره ها در جامعه هم خود به تولید آرامش و افزایش آن خواهد انجامید، چنان که از درخت گل، گل می روید و از هم افزایی درخت ها، گلستان شکل می گیرد. پس یادمان باشد، و به آنانی که بی قرارند هم بگوییم، راز بی قراری و ناآرامی در تنهایی است و درد تنهایی تنها در ایمان عملی به خدا درمان می شود...

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17465 ، تاریخ انتشار 881027