مرگ هم برای ما کم است!
ساعت ۳:٢٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٠ خرداد ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:

هنگام كه به مولا علي (ع)، خبر رسيد سپاه معاويه خلخال از پاي زني يهودي كه «ذمه نشين» حكومت اسلامي بود، به ستم درآورده اند، مظهر غيرت خداوندي چنان به خروش آمد كه «مرگي» در چنين «هنگام» را «مردانه» دانست و فرمود اگر مردي از اين غم بميرد او را ملامت نشايد. اين را مولا گفت كه پيشترها در رحلت رسول خدا و شهادت فاطمه نفرموده بود اما براي احقاق حقوق شهروندي چنين به فغان آمد.
امروز اما نمي دانم، آن روز از آن زن جز تكه حلبي، نقره اي، چيزي نبرده بودند، اما امروز، اين روز تلخ و عفت زخمي نمي دانم در برابر خبر به «حراج» گذاشتن «دختران ايراني» در «فجيره» امارات و به تاراج رفتن حيثيت و شرف فرزندان عقيدتي امام علي چگونه بايد فرياد زد؟ چقدر مرديم و زنده شديم از اين روزگار نامراد. كسي، اما، به فكر اين ماجرا هست آيا؟ آي آدم ها! آن سوي آب، غيرت ايراني، شرف مسلماني و نجابت انساني را به حراج مي گذارند! كسي كاري بكند. به خاطر خدا. كسي كاري بكند... اين ماجرا را از هر طرف كه بخوانيم فاجعه است فاجعه اي عريان كه هيچ كس نمي تواند آن را نبيند... و براستي ثمره كدامين گناه ماست اين همه حقارت؟...
رهبر انقلاب در پيام به نمايندگان مجلس هفتم تأكيد كردند كه سطح زندگي مسئولان نبايد از «متوسط جامعه» بالاتر باشد تا بفهمند مردم چه مي كشند تا درمرحله تصميم سازي وتصميم گيري حس كنند چه مي كنند و جامعه از عمل يا بي عملي آنها چه خواهد كشيد. كاش همين مجلس، طرحي را تصويب كند، تا همانگونه كه در بلژيك مقرر شد، مسئولان جامعه، مدتي را به اجبار در ميان طبقات پائين جامعه بگذرانند و درد آنها را درك كنند و در قانون نويسي ها، آن «درك» را «مدرك» قرار دهند.
كاش در اين كشور هم مسئولان اين ضرب المثل سوئدي را بفهمند كه «ناخدا هميشه آخرين كسي است كه از كشتي پياده مي شود» و آنان بايد آخرين نفرات باشند در استفاده از امكاناتي كه هست نه اولين نفر، نه همه را براي خود بخواهند و نه همه را براي جناح خود. شايد اگر مسئولان همانطور كه رهبر انقلاب گفتند، همسطح ساير مردم زندگي كنند، ديگر فجايعي چون به تاراج دادن حيثيت يك ملت رخ ندهد يا لااقل كم شود. شايد اگر مسئولان هم هنگام بيماري به جاي سفرهاي خارجي مجبور بودند در ايران بمانند و در نوبت بايستند و همه چيز را تحمل كنند كاري مي كردند تا وضع درمان به سامان شود. شايد اگر بزرگان قوم، مصرف كننده «كالاي ايراني» بودند، كيفيت توليدات ايران اين نبود كه امروز هست. شايد اگر تصميم سازان در حوالي خود مردمان «نابرخوردار» را مي ديدند باور مي كردند كه مردم چه مي كشند. شايد...
اما بعضي از حضرات براي اينكه عامل به اين فرمايش معصوم باشند كه وقتي همسايه ات گرسنه است تو حق نداري راحت بخوابي، مي روند و در منطقه هايي از ما بهتران خانه مي گيرند كه نه يك خانه و چهل خانه كه چهارصد خانه از هر سو، همه سيرند و او نيز راحت و آرام سر بر بالين مي گذارد! چه خوبند بعضي ها و چه مسئولانه تصميم مي گيرند بالانشين ها!
رهبر انقلاب توجه به مشكلات زيربنايي اجتماع و برنامه ريزي براي حل آن را به مستأجران جديد صندلي هاي قرمز توصيه كردند، خدا كند كه به عمل درآيد...
آن روز كه خلخال به ستم از پاي زني ذمه نشين حكومت علي (ع) ربوده شد، مرگ تفسير نام مردي شد و امروز... آيا مرگ براي ما كم نيست وقتي چنين مي كنند و چنان مي شود.؟