چقدر به طهارت زبان می اندیشیم؟
ساعت ۱:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:
سیاه و سفید(١٣٩)

یک دریا هم که در اختیارش باشد، نه وضویش دلچسب می شود و نه آن چه را می شوید پاک می داند. کار از اسراف آب و انرژی وحتی سلامتی خودش هم فراتر می رود اما وقتی می شنود که این چه کاری است؟  می گوید زندگی آدم باید پاک باشد، نمی شود با لباس ناپاک نماز خواند. نمی شود با دست ناپاک به جایی دست زد و... کلا پشت یک بحث فقهی به نام طهارت سنگر می گیرد. غافل از این که این کار، خود بزرگ ترین گناه است. به اضافه این که نشانه یک بیماری هم است.

آدمی که به دنبال پاک بودن زندگی است اول باید دل پاک داشته باشد، فکر پاک داشته باشد، کار پاک و درآمد پاک داشته باشد، نه این که از هر طریق که شد ولو از دهان مردم، لقمه را برباید و در سفره خود بگذارد نه این که با حق و ناحق کردن حق مردم، برای خود، «حقوقی» ایجاد کند، نه این که خشت کوخ های مردم را به لطایف الحیل برباید و برای خود کاخ بسازد، نه این که به دروغ، درهایی به روی خود بگشاید و به آلاف و الوف برسد و نه خیلی چیزهای دیگر، آن که برای پاک بودن ظرف خانه اش این قدر حساسیت به خرج می دهد که آب دریا را هم کافی نمی داند، باید برای ظرفیت در اختیارش برای تولید درآمد هم حساس باشد. باید برای جایگاهی که در اختیار دارد هم حساس باشد که آیا حق او نشستن آن جا هست یا نیست؟

دیانت داشتن را با این اعمال نباید گره زد. آن که دین دارتر است، در استفاده از حلال خدا هم بر نفس خویش سخت می گیرد نه این که حلال را با حرام بیامیزد، آن را حق خود بداند و ببلعد آن وقت نوبت به وضو گرفتن که رسید یک دریا آب را هم کافی نداند.

نوبت به لباس جسم که رسید برای طهارتش اقیانوس هم او را کفایت نکند. آن که ایمان دارد برای طهارت جانش جهاداکبر را برای مشی زندگی خود انتخاب می کند، طهارت جسم را با پاکیزگی جان کامل می کند و برای جان پاکیزه اش ظرفی به نام جسم پاکیزه فراهم می کند، پس باید مراقب بود که برخی اقدامات نسنجیده را با تقوا اشتباه نگرفت. تقوا، پرهیز از آن چیزی است که خداوند حرام فرموده است و عمل به آن چیزی است که امر به آن شده است. اهل تقوا، مراقب قیام و قعود، فریاد و سکوت، نگاه کردن و چشم گرفتن و ... اند و ...

آیت ا...امجد، در نگاهی دقیق به این مسئله اشاره می کنند با این تصریح که «نباید موضوع تقوی را با وسواس! اشتباه کرد. وسواس نوعی بی تقوایی است. نباید مسائل شرعی را به گونه ای مطرح کرد که مردم به وسواس بیفتند. دین اسلام دین سمحه سهله است. اسلام دین تعبد است. اصول دین تعقلی است اما احکام تعبدی است! نباید در این موارد این قدر سخت گرفت. انسان وسواسی اگر راست می گوید باید جلوی زبانش را بگیرد. تهمت می زند، دروغ می گوید،... اما صد مرتبه خود را آب می کشد! مردم آزاری نکن. تقوی یعنی خدا داری!»

خب حالا باید از این افراد پرسید برای پاکیزه شدن زبانشان چه می کنند. آیا یک درصد اهمیتی که برای شستن دست و پایشان قائلند برای پاکیزه کردن جان و زبان شان هم همت می کنند؟...خراسان - مورخ سه‌شنبه 1388/11/27 شماره انتشار 17488/صفحه٩/اجتماعی