خشت حرام و ویرانی ساختمان
ساعت ۳:٥٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ اسفند ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:
سیاه و سفید(١۴٨)
وقتی ساختمان با ابزار فاسد شکل نمی گیرد و به ضرورت باید برای ساخت آن از مصالح استفاده کرد و تازه برای استفاده از این مصالح هم باید بر اساس طرح و نقشه مهندسی از معماران توانا و کارگرانی ماهر بهره برد، مگر می توان برای ساخت هویت انسانی، باری به هر جهت رفتار کرد؟
مگر می شود ازهم افزایی دو چیز ولو حرام به نتیجه رسید؟ نه این ممکن نیست اگر می خواهیم زندگی سلامت داشته باشیم و خود نیز سالم باشیم باید از ویروس های گناه و آلودگی های معصیت و هر آن چه حرام است بپرهیزیم این را پیامبر گرامی اسلام(ص) به صراحت فرموده اند که «از استفاده از سنگ حرام در ساختمان بپرهیزید که مایه ویرانی است» پس وقتی استفاده از یک سنگ حرام، در یک ساختمان به ویرانی منجر می شود چگونه شخصیت ما شکل خواهد گرفت وقتی لقمه های حرام از پی هم آتش را به درون ما می برد؟
یادمان نرفته است که شیطان، همو که متاسفانه پیروی اش می کنیم- حالا خواسته یا ناخواسته ، داشته یا نداشته اما پیروی اش می کنیم- با حرام پنداری و حرام گفتاری و حرام کرداری، از جنس آتش است، آن روز که بر آدم سجده نکرد هم مغرورانه، خود را برتر دید و گفت: من از آتشم و آدم از خاک پس او را سجده نمی کنم، اما حالا متاسفانه برخی هامان پاسخ آن سجده نکردن را با پیروی از او می دهیم. چقدر تلخ پاسخی است این به عنایات خداوند.
البته قصد ورود به مباحث شیطان پرستی به شکل این بیماریی هایی که در قالب گروه های ناهنجار بروز پیدا کرده است را نداریم قصد بازنمایی پیامدهای منفی این گروه های هنجارشکن هم در میان نیست بلکه سخن این است که بعضی هامان در لباس ایمان کفر می ورزند و به نام اهل ایمان، گاه به حرام دست می آلایند، حال آن که شکرانه ایمان حلال کرداری است.
شکرانه نعمت مسلمانی، پرهیز از انواع حرام است، از جمله کسب حلال، چه پیامبر بزرگوار اسلام (ص) می فرمایند: عبادت هفتاد جزء دارد و بالاترین و بزرگ ترین جزء آن کسب روزی حلال است و این یعنی اگر می خواهیم دیگر عبادات ما، زمینه پرواز جان ما شود و اگر پی آنیم که هم زندگی سالمی داشته باشیم و هم جامعه ای سالم و سرشار از سلامت، باید برای کسب روزی حلال تلاش کنیم، روزی حلال، روزگار آدمی را آباد می کند، دل آدمی را سراچه حق می کند و روشن است وقتی خداوند بر قلب آدمی بتابد، بهشت در جانش جاری خواهد شد و دیگر شیطان را مجال قدرت نمایی در ملک وجود نخواهد ماند.
از یاد نبریم، ائمه معصومین (ع) را نه کافران بلکه مسلمانانی که شکم از حرام فربه کرده بودند به شهادت رساندند.
روشن است آن که امروز هم فربه از حرام خواری شود، ایمان خویش را خواهد کشت پس هشدار که ما چنین نشویم و کسب روزی حلال و انجام دادن کار را در نهایت خوبی از یاد نبریم.خراسان - مورخ سه‌شنبه 1388/12/11 شماره انتشار 17500/صفحه٩/اجتماعی
 
و