جامعه نو

دین ما به ارتش
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ فروردین ۱۳۸٩
 

دیروز، روز ارتش بود تا فرزندان قدرتمند مسلح ایران، مشق اقتدار کنند و چنین شد که در خیابانهای مشخص ما شاهد تجسم آیه ای از قرآن مجید شدیم که رزمندگان مسلمان را به هم افزایی عده و عده ، نیرو و توان رزم فرا می خواند تا اقتدار خویش را خاری کنند برای چشم هایی که تاب و توان این عظمت را ندارند. آن ها که این ملک را و این ملت را عزیز نمی توانند دید.اما دیروز ایران نشان داد که فردا نیز بر مدار عزت ما خواهد گشت و کار جهان بر مراد ما خواهد بود. دیروز ما توان بازدارندگی خویش را به رخ کشیدیم و به بین المللی ترین زبان و بلکه همه زبان های زنده جهان گفتیم. ما را که سرجنگ با دیگران نیست، هرگز و هرگز و هرگز سر تسلیم هم نخواهد بود، بلکه ما مردان روزهای سخت ایم، چنان که پیش از این بودیم و این «بودن» را سرخ گواهی کردیم. دیروز فرماندهان و مسئولان هم پیام نیروهای مسلح ما را ترجمه شدند برای همه تا بدانند و بدانیم که ایران سربلند خواهد ماند. امروز اما نوبت ماست، نوبت آحاد جامعه و مخصوصا مسئولان که دین خود را به ارتش ادا کنند و حق نیز همین است که اگر می خواهیم در حصن حصین و عزتمند نیروهای مسلح، آزادی و استقلال خود را حفظ کنیم باید برای رفیع تر شدن و مستحکم تر شدن این برج و بارو هم تلاش کنیم. برای این هم در اولین گام باید برای ارتقای جایگاه اجتماعی، اقتصادی و هویتی سرباز ایرانی برنامه ریزی شده، هدفمند و اثرگذار کار کنیم.

درتحقق این گام ها نیز ارتشی ما باید به حق خود، به حق مطابق شان خود برسد آن گونه که در چشم جامعه و مخصوصا خانواده خود عزیز بنشیند و خانواده آنان نیز باید مسیر ترقی را راحت تر طی کنند. به بیان روشن تر ارتشی ما ، سپاهی ما سرباز ما، نیروی مسلح ما، نباید در بند دغدغه نان باشد. معیشت نباید او را از اندیشیدن به راه های نو برای حراست از کشور باز دارد. نباید این گونه باشد که وقتی خود را با همگنان و هم ردیفان خود در سایر سازمان ها و نهادها مقایسه می کند خویش را عقب تر ببیند بلکه بر اساس آموزه های دینی و مدیریت مدرن جهانی، نیروی مسلح باید وضع خوب و زندگی در شان خویش داشته باشد و الا از برج و بارویی که خود را حفظ نتواند کند نمی توان توقع خاکریز و سنگر جاودانه داشت. البته از حق نگذریم که نیروهای مسلح ما از نجیب ترین و کم توقع ترین نیروهایند و هرگز حاضر نیستند حتی برای ارتقای سطح زندگی خود، سخنی بگویند که عزت سربازی آنان را خدشه دار کند. آنان ۸ سال با نان خشک از کشور دفاع کردند و سخن نگفتند، امروز هم نمی گویند اما این نگفتن هرگز دلیلی نمی شود که من و ما هم نگوییم و مسئولان هم وظیفه اصلاح امور نیروهای مسلح را به اولویت های بعدی منتقل کنند! نه، پرداختن به امور سربازان وظیفه همگانی است. وظیفه همه آنانی که حق خود می دانند از امنیت وجود سربازان بهترین استفاده را بکنند.

پس این حق را برای دیگران هم قائل باشیم که در راستای انجام وظیفه، به حق خود برسند...دیروز، روز ارتش بود و امروز، روز ادای دین به ارتش است، در همه حوزه ها و با همه ظرفیت ها. این را بدانیم همه و مخصوصا بدانند مسئولان و برای ادای دین خود تلاش کنند. این هم هرگز فراموش مان نشود که کشور مقتدر باید ارتش مقتدر داشته باشد و ارتش مقتدر نیز از کوچه های برنامه ریزی و نگاه عزتمندانه بر می خیزد، پس ما هم به یاری ارتش برخیزیم...

خراسان - مورخ دوشنبه 1389/01/30 شماره انتشار 17528/صفحه۹/اجتماعی