این یک سلام تازه است
ساعت ۱:٥۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
سیاه و سفید(١٧٠)

اول: سلام. این یک سلام تازه است در ادامه یک راه و برای ادامه یک راه. یک سلام تازه و این خبر که می خواهیم در خدمت شما از جامعه و دغدغه های اخلاقی آن بگوییم. از بیماری های هلاکت آوری که سلامت جان و جامعه ما را هدف گرفته است و به یاد آوریم که این بیماری را درمانی باید. درمانی که تعلل در آن نباید و نشاید.

دوم: می خواهیم با هم ببینیم، با هم خود را در آینه تمام قد به تماشا بگذاریم با هم خود را نقد کنیم و با هم راه برون رفت از نازیبایی ها و رهیافت به روزهای خوش تر را بیابیم چه باور داریم، برای ساخت خانه مان، ما خود هم محق تر از همه ایم و هم دلسوزتر. برای جامعه خود نیز که سرای بزرگ تر ما نیز است، باز این ماییم که حساسیت داریم، ماییم که می سوزیم و دل می سوزانیم پس این حق را داریم که گاه فریاد هم بر آوریم به نقد به عیارسنجی رفتارهای اجتماعی آحاد جامعه یا عملکرد مسئولان.

سوم: ما با هم هستیم، با هم خواهیم ماند. یک روز، یک جا، شما چشم ما می شوید برای دیدن هر چه اتفاق می افتد و مسئله را به ما منتقل می کنید و روز دیگر ما قلم شما می شویم برای نوشتن دیده شده ها و فریاد کردن فریاد کردنی ها، تا باز فردا و شاید همین امروز، مسئولان با دریافت واقعیت های اجتماعی، برای اقدامی شایسته اقدام کنند.

چهارم: ما خود را مدیون جامعه و همه مردمانش می دانیم و باورمان این است برای ادای دین باید حساس بود، حساس و هوشیار، هوشیار و فعال، فعال و عملگرا حالا هزینه اش را هر چه باشد هم گاه باید پرداخت. این را پیشتر، بیشتر با هم صحبت کردیم و حتی گفتیم، ناراحتی اراذل و اوباش از آحاد کنشگر اجتماعی، نباید اینان را از فعالیت باز دارد بلکه ناراحتی اوباش از آن جا که راحتی مردم را به دنبال دارد باید ما را بر سر کار مصرتر کند. مثل بچه های اطلاعات و عملیات زمان جنگ که هوشیار و فعال همه معبرها را رصد می  کردند تا مبادا دشمن بداندیش گامی به پیش بگذارد. حالا هم جنگ سخت نیست، اما جبهه هست، عراقی ها نیستند اما کسانی هستند که امنیت جامعه را زخم می زنند پس ما هم باید باشیم، فعال و پویاتر از همیشه هم باید باشیم...

پنجم: ما اهالی سیاه و سفید، بدون سیاه و سفید کردن آدم ها، همه را به یک چشم و با احترام خواهیم نگریست. احترامی که شایسته شان انسانی افراد است، در نقدها هم به عیارسنجی رفتار خواهیم پرداخت نه افراد. چه باور داریم افراد را در ترازوی معیارها باید سنجید نه این که خدای نکرده معیارها را به افراد.

این هم درسی است که از آموزه های اسلامی گرفته ایم. امید است که بتوانیم به کار بندیم و امید که در گذر از کوچه های سیاه به سفیدی صلاح برسیم.

خراسان - مورخ چهارشنبه 1389/02/01 شماره انتشار 17530/صفحه۹/اجتماعی