جامعه نو

شان معلم
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

پیکر تراش را ارج می نهند که چنین هنرمندانه از سنگ، پیکری جواهرنشان تراشیده است، نقاش را قدر می دانند که از رنگ بر دل بوم، نقش ها زده است و شاعر را می ستایند که از هم نشینی حروف، خانه ای به زیبایی غزل ساخته است، اما آیا به این فکر کرده ایم که در تماشای انسان به ستایش چه کسی باید پرداخت. آیا برکشیدن انسان ها از «عامی» به مقام «عالم» هنرمندانه تر از پیکر تراشی نیست. آیا این تراشنده سنگ عامی به گوهر عالم را چندان که باید قدر می دانیم؟ هیچ شده است از خود بپرسیم. این دستان هنرمند، از آن کدام بزرگوار است که «کور» را تحویل می گیرد و «بینا» تحویل می دهد. «عامی» می گیرد و «عالم» تحویل می دهد.«امی» می گیرد و «جهان آشوب» تحویل می دهد؟ آیا این دست ها چندان که باید به باران بوسه تجلیل می شود؟ آیا ... آیا و باز هم آیا؟ صاحب این دستان توانا معلم است، او «کور دانش» را به «بینای معرفت» تبدیل می کند آیا این توان دیدن بزرگ نیست؟ آیا معلم به بزرگی کار خود بزرگ داشته می شود؟ آیا به اندازه سیاهی هایی که هر روز از ذهن ها پاک می کند و روشنایی هایی که در جان ها می ریزد، در جامعه قدر می بیند؟ پاسخ این پرسش ها را همه می دانیم و من به جرات می گویم نه! معلم هرگز به اندازه حق حیاتی که به گردن جامعه دارد قدر نمی بیند. ما عاجزیم از قدردانی، این حرف حقی است اما به اندازه ای که باید و می توانیم هم حق معلمان را ادا نکرده ایم و الا معلم جز آموزش و جز پرورش فرزندان این ملک نباید دغدغه ای داشته باشد اما آیا واقعا دغدغه معلم ما امروز فقط همین است یا باید این دغدغه را در کنار دغدغه هایی همچون تامین معاش حداقلی خود و فراهم آوردن حداقل های دیگر برای زندگی خانواده اش قرار دهد؟ آیا وقتی دغدغه ها گوناگون شد فرصت ها پاره پاره نخواهد شد؟ سهم آموزش و پرورش دانش آموزان در این فرصت چقدر خواهد بود؟ جواب این سوال را در سطح آموزشی دانش آموزان می توان یافت! این سطح را هم همه ما با آن مواجه هستیم. به باور من، اگر می خواهیم فردایی روشن پیش رو داشته باشیم امروز باید برای معلم روشن باشد.امروز باید دغدغه های معلم را برطرف کرد تا او دغدغه فرداهای این جامعه را برطرف کند. امروز باید معلم به حق خود برسد تا فردا همه جامعه به حق خویش دست پیدا کند.اگرچه معلمان هرگز توقع بی حساب ندارند، شرایط کشور را بیش از همه می دانند اما باید توقعات به حق آنان، پاسخ بگیرد تا فردا هیچ سوالی بی جواب نماند. نباید دغدغه معاش اولویت اول زندگی معلم باشد تا او بتواند، به اولویت نخست پرورش نسل فردا و «معاد باور»کردن آنان همت کند. معلم باید مطابق شان خود تامین باشد تا با «بارورشدن» تلاش او همه به حق خود مطابق شان خود برسند و جامعه نیز در بهترین شکل بستر کمال انسان ها باشد. به عبارت دیگر، اگر می خواهیم فردا بر مدار عدالت و معرفت بچرخد و همه آحاد جامعه در روزگار بهتر از امروز فرصت زندگی داشته باشند، باید امروز، بستر را برای سازندگان نسل فردا یعنی معلمان امروز فراهم کنیم و در همه برنامه ریزی ها، خبررسانی ها، وعده دادن ها و عمل به وعده ها شان معلم را، شان مرزبانان علمی و عقیدتی جامعه را در نظر داشته باشیم چه معلم بزرگ تر از بسیاری وعده هاست. عزتمندتر از نگاه هایی است که گاه به او می شود، پس مراقب باشیم، همه ما، حتی خود معلم ها که شان معلمی حفظ شود. این شان که حفظ شود، بسیاری از مسائل حل خواهد شد.

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1389/02/12 شماره انتشار 17539/صفحه۶/جامعه