حریم خصوصی
ساعت ۱:۱٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: حریم خصوصی ،قانون
سیاه و سفید(١٨٠)

می گفت مگر حریم خصوصی ما را محترم می شمارید که توقع دارید ما حریم عمومی را حرمت بگذاریم؟ این را یک شهروند پس از خواندن مطلب «لطفا بد نگاه نکنید» در ستون «سیاه و سفید» روز هشتم اردیبهشت ماه جاری می گفت و تاکید داشت شما که می گویید، افراد حق دارند در خانه خود در باغ خود، مثلا خودروی خود را هر جا می خواهند پارک کنند اما حق ندارند در خیابان در محل توقف ممنوع پارک کنند همین طور حق دارند در خانه خود هر لباسی را بپوشند اما در کوچه و خیابان نه. آیا می توانید بگویید، در حریم خصوصی مان آزاد باشیم؟ می توانید بگویید این حریم را بر نیاشوبند؟ خب وقتی حریم خصوصی ما، رعایت نشود نمی شود توقع داشته باشید ما، حرمت جامعه و حریم عمومی را نگه داریم... او خیلی حرف داشت و از برخی رفتارها هم به شدت گلایه مند بود و البته در برخی گفته هایش هم محق بود، اما نکته ای که به این شهروند و دیگر هم اندیشانش باید گفت این است که طبق قانون حریم خصوصی و حریم عمومی صاحب حرمت است و مخصوصا به حریم خصوصی، هیچ فردی به جز با حکم قانون حق ورود ندارد، از قضا قانون در این زمینه به شدت حساس است و بر ماموران خود هم سخت گیر. قضات هم معمولا جز در موارد خاص اجازه ورود را به حریم خصوصی افراد نمی دهند اما مسئله ای که باید روشن شود این است که مثلا باغ تالار در حکم تالار و مکان عمومی است و در تعریف حریم خصوصی نمی گنجد و در مکان عمومی و در برابر جرایم مشهود، ماموران و ضابطان قضایی مکلف به اعمال قانونند اما در دیگر موارد، اعمال قانون وفق مقررات خواهد بود و قانون گذار هم حقوق شهروندان را محترم شمرده و برای حراست از آن قانون وضع و ماموران خود را هم موظف به رعایت آن قوانین کرده است. اما اگر خدای نکرده در موارد نادری حتی اگر چنین نشده و مثلا حریم خصوصی فردی چنان که می خواسته است محترم شمرده نشده، راه قانون برای احقاق حق باز است و نهادهای نظارتی در چنین مواردی به شدت برخورد می کنند. سخن، اما، در آن نوشتار و نوشته های پیشین یک بحث اجتماعی اخلاقی بود و این که از انسان های مدرن توقع نیست الزامات اولیه شهروندی را که همان رعایت قوانین شهروندی است رعایت نکنند بلکه توقع است همگان قانون را رعایت کنند به حقوق همدیگر احترام بگذارند و همه دست به دست هم دهند تا جامعه ای شکل بگیرد که همه از زندگی در آن لذت ببریم نه این که لذت بردن یک گروه باعث به عذاب افتادن دیگران و «راحتی» یک عده به قیمت «ناراحتی» یک گروه دیگر تمام شود. ما باید یاد بگیریم با هم زندگی کردنمان باعث ارتقای سطح آسایش، آرامش و اخلاقیات شود، همان طور که از شانه به شانه هم دادن دیوارها، خانه ها و محله ها و شهرها شکل می گیرد از هم افزایی رفتار ما هم جامعه ای سالم و بسترساز صلاح و اصلاح شکل بگیرد. ما بدون پیش داوری نسبت به هم باید رفتارهای خود را اصلاح کنیم و برای صلاحمند کردن رفتار هم حساسیت نشان دهیم. همان  طور که کسی حق ندارد خانه خود را به آتش بکشد، حق ندارد رفتاری در پیش گیرد که آتش به حرمت دیگران بزند. پس همان طور که توقع داریم حریم خصوصی ما محترم شمرده شود ما هم باید حریم عمومی جامعه را محترم بشماریم و همان طور که می خواهیم حریم عمومی برای همه امن باشد، حرمت حریم خصوصی را هم باید نگه داریم...

* سیاه و سفید منتظر پیامک های شما به شماره ۲۰۰۰۹۹۹ و تماس های شما با شماره ۷۶۳۴۰۰۰ است.

خراسان - مورخ چهارشنبه 1389/02/15 شماره انتشار 17542/صفحه٩/اجتماعی