جامعه نو

سرانه سعادت
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱:٠٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٩
 
سیاه و سفید(۱۸۴)

تنها کسانی به سعادت می رسند که سعادت را برای دیگران هم بخواهند، «رنان» با دریافت این واقعیت جمله نغزی دارد و می گوید «سعادت دیگران بخش مهمی از خوشبختی ماست» این کلام پرمغز، اگر سر لوحه زندگی انسان باشد، همین جهان را پر از رنگ و بوی بهشت می کند. اگر آدمی این را بپذیرد که ساختمان ها وقتی شانه به شانه هم می دهند محله ها و شهرها را می سازند و آدم ها وقتی کنار هم و باهم و با فرهنگ انسانی زندگی می کنند، جامعه را شکل می دهند، و کنش ها و واکنش هاشان برهم اثر می گذارد، رفتارش متفاوت خواهد شد. اگر از زاویه دیگر این ماجرا را مورد مطالعه قراردهیم، در خواهیم یافت انسان با فطرت سالم نمی تواند برای دیگران جز سعادت آرزو کند و تلاش او هم همواره در راستای تعالی و سعادت جامعه خواهد بود. زیرا انسان نمی تواند، از گرفتاری مردم دل خوش باشد و از بیماری دیگران خشنود. نمی شود انسان باشد و به درد آمدن عضوهای دیگر پیکر اجتماع را بپذیرد که اگر دلی به گرفتاری دیگران خشنود و چشمی به تماشای بدبختی مردم شادان و لبی به مشکل مردم خندان شد، بی شک همان گونه که سعدی بزرگ می گوید: «نشاید که نامت نهند آدمی» چه آدمی به عشق، به دوستی دیگران، به محبت زنده است. آموزه های دینی ما نیز ما را به دوستی دیگران تشویق می کند واز خود خواهی و خودمحوری پرهیزمان می دهد تا با تلاش برای سعادت جمعی، خود ما هم به سعادت برسیم به عبارت دیگر آن  که فقط برای آبادانی خانه خود و سعادت خویش می کوشد و تلاشش هم این است که با تضییع حق دیگران به جایی برسد، تازه اگر موفق شود خانه ای بسازد و به بهترین وجه هم بسازد، به کاخی مانند خواهد شد که در میان خرابه ها شکل می گیرد، حالا زندگی در چنین خانه ای چه لذتی می تواند داشته باشد؟ اما اگر تلاش برای آبادانی شهر باشد، نتیجه چیز دیگری خواهد بود، خانه های آباد در کنار هم قد خواهند کشید و هارمونی پدید خواهد آمد تا همه از دیدن آن و زندگی در آن محیط لذت ببرند. به گمان من اگر در همین شهرگردی هامان در بناها و خانه ها و کوچه ها و خیابان ها تامل کنیم در خواهیم یافت باید برای داشتن زندگی بهتر همه به سعادت هم بیندیشیم و برای عمران و آبادانی زندگی هم تلاش کنیم و هیچ فرصتی را برای خوشبخت کردن یکدیگر از دست ندهیم. این خوشبختی، شادی و فرح اجتماعی تولید می کند، در جامعه شاد هم همه شاد خواهند بود. جامعه شاد و پرنشاط هم پر تکاپو و پر تلاش خواهد بود و چنین جامعه ای هم به موفقیت خواهد رسید. اجازه بدهید، سخن «ویلیام شکسپیر» را هم با هم بخوانیم که می گوید «اگر می خواهید خودتان شاد باشید، اول دیگران را شاد کنید» خوب است این مسئله را همه ما به ملکه رفتاری تبدیل کنیم مخصوصا مسئولان. به نتیجه رسیدن چنین برنامه ها و رفتارهایی مارا، همه مارا، به موفقیت و سعادت خواهد رساند و همه ما فرصت سعادتمند شدن را به دست خواهیم آورد و جامعه ما، به جایی خواهد رسید که سرانه سعادت و شادی و شادابی آن از همه جا بیشتر شود. برای این امر تلاش کنیم و هرگز از یاد نبریم این گفته «لاروشفوکولد» را که «انسان هیچ وقت بیش تر از آن موقع خود را گول نمی زند که خیال می کند دیگران رافریب داده است» پس نه به فکر فریب دیگران که خود فریبی است بلکه به فکر سعادت، شادابی و رفاه دیگران باشیم تا سرانجام ما نیز سعادت و شادابی و کمال باشد...

* سیاه و سفید با پیامک ۲۰۰۰۹۹۹ و تلفن تماس ۷۶17000 منتظر پیام ها و نظرات شماست.

خراسان - مورخ چهارشنبه 1389/02/22 شماره انتشار 17548/صفحه۹/اجتماعی