درس لقمان
ساعت ۱٢:۱۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ اردیبهشت ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
سیاه و سفید(١٨۶)

در قسمت قبل، ماجرای دختر و پسر جوانی را گفتیم که با وجود پدری معتاد به فیلم های گناه آلود و ماهواره، به عادت سیاه او تن ندادند، با او به تماشا ننشستند و بسان گلی پاک روییدند، پرورش یافتند، اما نه بر اساس زندگی پدر، بلکه لقمان وار.

یعنی هر چه بدی در رفتار پدر دیدند از آن پرهیز کردند و امروز به عنوان دو جوان پاک و مومن و تحصیل کرده و موفق الگوی فامیل شده اند و اگر دیروز و امروز، مردم، پدرشان را با انگشت اشاره و با هزار افسوس نشان می دهند تا عبرت دیگران باشد و به درد او دچار نشوند، دختر و پسرش را هم با انگشت اشاره نشان می دهند و تاکید می کنند به فرزندان خویش که از آنان سرمشق بگیرند و مثل آنان بشوند.

سرنوشت این دو جوان، انسان را به بازفهمی آیه ای از قرآن می رساند که پس از ۱۱ قسم که خداوند یاد می کند از الهام خداوندی بر دل ها خبر می دهد و این که هرکس این الهام ها را دریابد «در» خواهد یافت و با فهم این الهام از مس وجود به طلای جان رسیدن فاصله ای نیست و می شود در پرتو شعاع انوار این الهام، دست از «مس» وجود بشویی و «زر» شوی ، چنان که این دو جوان شدند.

استاد سید مرتضی خاتمی خوانساری، در برنامه ارزشمند «این شب ها» با شرح ماجرای الهام که در سوره مبارکه «شمس» آمده است می گفت پس از دریافت الهام، بحث اختیار انسان پیش می آید که کدام راه را در پیش گیرد.

اگر به تزکیه روح و جان از طریق پاکیزه سازی رفتار همت کند به رستگاری خواهد رسید اما اگر جان به آلودگی ها زشت کرد، عاقبت زشت کرداری در هر دو دنیا زیانکاری و خسارت است. زشت کردار، در این دنیا از سوی مردم رانده می شود و در آن دنیا هم از رحمت خداوند به دور است .

خداوند انسان را به حال خود رها نمی کند بلکه به او الهام می کند حالا او مختار است از زلال باران الهام، در جان خویش گل برویاند یا خس. چنان که در ماجرای دیروز، پدر در جان خود خس رویاند و پسر و دختر گل.

از این ماجرا می آموزیم که نمی شود حکم پدر را بر پسر صادر کرد، بلکه هرکس مسئول عملکرد خویش است. حتی نمی شود بر همان گنهکار، به نگاه بد حکم کرد، چه شاید او هم متحول شود. انسان کم از زمین نیست که گاه به زلزله دچار می شود و همه پیش ساخته هایش ویران می شود.

انسان گنهکار هم می تواند به انقلاب دچار شود و همه پیش ساخته های ذهنش در هم ریزد و او بتواند از زیر آوار گناهانش نجات پیدا کند و به راه حق گام بگذارد. منتهی باید در برابر الهام هایی که از سوی خدا می رسد، با او همسو شود.

در شنیدن آیات قرآن یک بار هم خود را مخاطب آیات بداند، آن وقت اگر گناهانش به اندازه «فضیل عیاض» هم باشد. خواهد توانست مثل او از شخصیت گذشته اش دور شود و در شخصیت متحول شده اش تجلی یابد و از حضیض ذلت به اوج عزت بندگی خدا برسد...

خراسان - مورخ شنبه 1389/02/25 شماره انتشار 17550/صفحه۹/اجتماعی