جامعه نو

اخلاق، درمان دردهای جامعه
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ خرداد ۱۳۸٩
 

سیاه و سفید(۱۹۶)

برخی می گویند، روزگار اقتصاد خراب است. وضعیت رانندگی ما تاسف انگیز شده است. صنعت ما روز خوشی ندارد. ساخت وسازهای ما به دور از استانداردهای لازم بسیار سست بنا می شود. در معامله نمی شود به بازار اعتماد کرد. کارمندان به میزان ساعتی که متعهدند، کار نمی کنند. کم کاری کارگران و بی عدالتی کارفرمایان امکان رشد به جامعه و... نمی دهد و ... این دردها را هم چاره ای باید که تا چاره نشود، راه بر بیچارگی ما هم بسته نخواهد شد چه تنها راه برون رفت از بیچارگی، چاره کردن این دشواری هاست چنان که برای مشکلات در دیگر حوزه ها هم باید به دنبال راه چاره بود، به ویژه در حوزه مسائل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، به باور من درمان همه این دردها اخلاق است. همان گوهری که فلسفه بعثت بزرگ ترین پیامبر خدا شده است به کمال رسانده آن، همان اخلاقی که وقتی پیامبر حبیب خدا(ص) آن را به رفتار در می آورد همه گره ها باز می شود تا شاهد «فیدخلون فی دین ا... افواجا» باشیم. امروز هم همان اخلاق اگر سرمشق زندگی ما باشد و همه بدان متخلق شویم، مشکلات رفع خواهد شد. برای اصلاح اخلاقیاتمان هم باید چند مهارت را به خوبی فراگیریم از جمله، خوب شنیدن، خوب دیدن، خوب فهمیدن و خوب گفتن. این مهارت ها می تواند زندگی را بر پایه اخلاق به نقطه شکوهمندی برساند. برای رسیدن به این مهارت ها هم باید تمرین کرد، باید هزاربار از روی سرمشق، مشق کرد چه وقتی تا بارها از سرمشق، مشق نکنیم، خط ما خوب نمی شود چگونه با یک بار عمل به رفتار خوب، رفتارمان خوب شود؛ در رفتار باید دنبال ملکه رفتاری بود. دنبال این که همه خوبی ها در رفتار ما، به ملکه تبدیل شود. آن  وقت مشکلات، یکی، یکی از میان خواهد رفت، چه اگر به خوب شنیدن عادت کنیم، دیگر حرفی ناگفته باقی نخواهد ماند تا فردا به عقده ای تبدیل شود و راه گلوی کسی را بگیرد. حرف حق و اثرگذاری گفته نشده، از میان نخواهد رفت. پس باید فضا را برای گفتن ها فراهم کنیم، همه مان هر جا که هستیم و به ویژه در خانواده باید زمینه برای گفتن ها فراهم باشد هرچند سخن کودکان و نوجوانان بهره کمتری از حقیقت و واقعیت داشته باشد. یادمان هست که روزی یک دانش آموز نیشابوری نامه ای به امام(ره) نوشته و گفته بود، می خواستم شما را نصیحت کنم! اما دیدم شما بزرگ هستید و ... اما پاسخ امام خمینی (ره) بسیار تامل برانگیز بود که کاش نصیحتت را می گفتی و ... چه امام(ره) هم خوب می داند هرکس در هر جایگاهی به نصیحت و خیرخواهی نیازمند است حتی اگر در جایگاه امامت جامعه هم باشد زیرا «النصیحة لائمة المسلمین» آموزه و تاکید دین ماست وهم می خواهند این سنت خوب نصیحت کردن و نصیحت پذیرفتن در میان ما نهادینه شود تابه مهارت خوب شنیدن برسیم...در این باره بازهم خواهیم نوشت...

خراسان - مورخ یک‌شنبه 1389/03/0۹ شماره انتشار 1756۲/صفحه۸/خانواده و سلامت