جامعه نو

مهارت خوب شنیدن
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٠ خرداد ۱۳۸٩
 
سیاه و سفید(١٩٧)

دیروز از ضرورت نهادینه شدن خوب شنیدن در رفتار سخن گفتیم و تاکید کردیم باید خوب شنیدن را به عنوان یک مهارت زندگی به رفتار تبدیل کنیم تا به ارتقای اخلاق اجتماعی کمک شود. امروز هم در ادامه همان بحث، استناد می کنیم به کلام روشن و مبتنی بر دین گفته های استاد فرزانه، آیت ا... فاطمی نیا، که نشان از چند بزرگ دارد این فرخنده فال که سخنش عطر کلام حضرات آیات بهاءالدینی و بهجت را به شامه جان آدمی می رساند. ایشان می گویند: « این روزها، حرف زدن سخت شده است. بین مبتدا و خبر ایراد می گیرند. نمی گذارند مبتدا را بگویی، بعد برسی به خبر، نمی گذارند جمله کامل شود میان صحبت آدمی می پرند و کلامش را قطع می کنند حال آن که شرط ادب و رعایت حقوق افراد اقتضا می کند بگذاریم طرف حرفش را کامل بگوید اما ... نمی دانم ما چرا این طور هستیم. حال آن که سیره ائمه (ع) این گونه است که به زندیق هم اجازه می دادند که کلامش را کامل کند زندیق به فردی می گویند که به هیچ چیز معتقد نباشد، یعنی فوق کافر است. کافر داریم که بعضی مسائل را قبول دارد ولی زندیق کسی است که هیچ اعتقادی ندارد. زندیق ها نقل کرده اند که ما می رفتیم با امام صادق(ع) بحث می کردیم ایشان به قدری خوب گوش می دادند که فکر می کردیم در بحث ایشان را محکوم کرده ایم. حرف ما که تمام می شد، ایشان سرشان را بالا می آوردند و همه بافته های ما را با یک جمله نقض می کردند... اما ما، در برادری و خواهری مان حاضر نیستیم به حرف یکدیگر گوش کنیم ... صبر کن!... شکر توی کلامت!...این شکر این جا به چه دردی می خورد؟ بیچاره زحمت کشیده، انرژی صرف کرده می خواهد نتیجه بگیرد بعد بگوییم شکر توی کلامت! یا وسط بحث اگر از یک جمله خوشش نیامد می پرد وسط حرف. آقاجان کمی صبر کنید!...جالب است که ما با این رفتار و با این بی تابی و بی طاقتی که توان خوب شنیدن را از ما می گیرد خود را پیرو پیامبری می دانیم که از بس خوب گوش می کردند به «گوش» مشهور شده بودند و افرادی که نزد ایشان می رفتند تا کلامشان به پایان نمی آمد، از ایشان سخنی نمی شنیدند لذا گفته شده است «کانه اذن». حالا این سیره امام صادق علیه السلام و درس نبی مکرم اسلام را با رفتار خود مقایسه کنیم تا دریابیم دلیل مشکلات ما چیست و چرا دایره دوستان ما این قدر محدود است.ما تحمل شنیدن را نداریم و متاسفانه برخی افراد هر چه پست و مقامشان بالاتر می  رود توان شنیدن را بیشتر از دست می دهند تا مصداق این طنز تلخ اجتماعی باشند که هر کس شنوایی کمتری دارد برای پست و مقام شایسته تر است! حال آن که به واقعیت هر کس توان بهتر شنیدن دارد برای مسئولیت بهتر است اما ...

خراسان - مورخ دوشنبه 1389/03/10 شماره انتشار 17563/صفحه۸/خانواده و سلامت