هفته پیش در این ستون درباره مهارت های رفتاری و از جمله مهارت خوب دیدن، خوب فهمیدن، خوب شنیدن و خوب گفتن، نوشتیم و مهارت خوب شنیدن را مفصل باز گفتیم. در ادامه آن بحث، به یک نکته توجه می دهیم که شاه کلید اصلاح رفتارها است هم در حوزه فردی، هم اجتماعی، هم اقتصادی، هم فرهنگی و به ویژه سیاسی، که اگر به همین یک نکته توجه شود همه مشکلات جامعه بشری حل می شود و در جامعه بی مشکل همه آحاد بشر فرصت کمال خواهند یافت. امام علی علیه السلام به فرزند بزرگوار خود، حضرت امام مجتبی(ع) و نیز همه انسان ها می فرمایند: « آن چه برای خود نمی پسندی برای دیگران هم مپسند» این همان کلیدی است که همه قفل ها را باز می کند. چه اگر من که بی احترامی به خود را نمی پسندم و در برابر آن به خروش می آیم، همین را برای دیگران هم نپسندم دیگر بی حرمتی نخواهم کرد و زبان به هتک شخصیت افراد نخواهم گشود و به تخریب دیگران قلم نخواهم زد. اگر همان گونه که نمی پسندم دیگران حقوق مرا نادیده بگیرند، نادیده گرفتن حقوق دیگران را هم نپسندم، آن وقت هرگز و هرگز و هرگز پا روی حق دیگران نخواهم گذاشت. به هیچ نوع درازدستی اقدام نخواهم کرد، چه رعایت حق تقدم در رانندگی باشد یا حق تقدم در دیگر شئون زندگی. دست به سوی حق دیگران دراز نخواهم کرد، چه اموالشان باشد و چه حیثیت و آبرویشان و چه جایگاه شان. اگر نمی پسندم که دیگران با کم کاری و سهل انگاری خود باعث تضییع حقوق من شوند، به خود هم اجازه نخواهم داد با اهمال کاری و کم کاری و ولنگاری، حقوق دیگران را ضایع کنم.اگر در حوزه سیاست هم این کلام به رفتار در آید، دیگر شاهد بداخلاقی های گوناگون که هر روز هم زشت تر می شود نخواهیم بود. اگر با این کلید، قفل ها را باز کنیم، دیگر در نهاد خانواده و در تعامل با افراد آن هم، هر روز با چالش مواجه نخواهیم بود. اگر آن چه برای خود نمی پسندیم، برای دیگران هم نپسندیم، همه از دست و زبان ما ایمن خواهند بود اگر هم این گونه شویم از دست و زبان همگان جز شکر نعمت سر نخواهد زد و همه جا و همه چیز زیبا خواهد شد. اما ... اما دریغ که سخن امام علی(ع) مثل خود ایشان غریب است. ما همه خوبی ها را برای خود می خواهیم و برای دیگران حقی قایل نیستیم. این مسئله ای است که در رفتار ما شکل گرفته است تا زندگی مان چنین بدشکل شود و تا این مسئله حل نشود، نباید توقع رفع گرفتاری  ها را داشته باشیم. چه رفع گرفتاری ها همت دستان مومنانه را می طلبد. دستانی که باز باشند تا هم بتوانند سنگ ها را از سر راه بردارند و هم در دستان دیگر آحاد جامعه محکم شوند، نه این که دست ها مشت شود، از دست مشت شده کاری جز دعوا بر نمی آید... پس برای این که همه ما به حق مومنانه خود برسیم، باید حق دیگران را پاس بداریم و به فرموده حضرت مولاعلی(ع) به امام مجتبی(ع) «آن چه برای خود نمی پسندیم برای دیگران هم نپسندیم»...