اخلاق، یک امر فردی نیست اگر چه باید توسط تک تک افراد به رفتار در آید. البته نتیجه رفتار اخلاقی در مرحله اول به فرد بر می گردد و این خود اوست که می تواند از گلستان اخلاق، گلی ببوید و خویش بدان معطر کند. این خود اوست که می تواند از این زلال رفع عطش کند اما در مرحله بعد همه جامعه از اخلاق یک فرد بهره می برند، چه خوب باشد و چه بد. مثل این که اگر بوی خوش داشته باشد مشام همه از آن بهره مند می شود و اگر خدای نکرده بوی ناخوش داشته باشد باعث آزار همه می شود.پس رفتار ما، اخلاق به رفتار در آمده ما نمی تواند یک امر خصوصی باشد که بگوییم به خود ما مربوط می شود و دیگران حق تذکر هم ندارند و نباید با «امر به معروف و نهی از منکر» به سراغ ما بیایند. نه، رفتار انسان وقتی بر زندگی و رفتار دیگران اثر می گذارد دیگر یک امر شخصی نیست و باید به گونه ای دیگر بدان نگریست. در نگاه کلان تر نیز می توان گفت این اخلاق است که جامعه را اداره می کند لذا اگر با تقوا و پرهیزگاری همراه شد، جامعه را به سعادت خواهد رساند و الا به «بی اخلاقی» یا «بداخلاقی» تبدیل خواهد شد و سعادت را از جامعه فراری خواهد داد و مشکلات را یکی از پی دیگری رقم خواهد زد تا صدای عالمان متخلق و معلمان اخلاق را هم بلند کند، آن گونه که حضرت آیت ا... جوادی آملی در درس اخلاق خویش فرمودند: « جامعه را اخلاق و تقوا اداره می کند و  بی اخلاقی عامل بسیاری از مشکلات کشور است». ایشان تاکید کردند: «اگر در جامعه ای اخلاق حاکم باشد، مردم باتقوا باشند دیگر شاهد این تعداد پرونده در دادگاه ها نخواهیم بود چرا که کسی به حق دیگری تجاوز نمی کند.»این سخن حقی است و به راستی اگر اخلاق روح حاکم بر رفتارها باشد کسی فکر دست درازی به حقوق دیگران نخواهد کرد و اگر در جایگاه مدیر و رئیس هم بنشیند خود را مسئول خواهد دانست و هر روزه از خویش حساب پس خواهد کشید و این حساب کشی او را به کار خوب وا خواهد داشت. آن وقت منیت ها از میان خواهد رفت و تلاش ها صادقانه به سوی رفع مشکلات هدایت خواهد شد. همت و عزم هم که در کار باشد موانع از میان بر خواهد خاست. استاد در ادامه می فرمایند: « امیر مومنان معتقدند همه سقوط ها بر اثر بی تقوایی است ولی وقتی تقوا پدید آمد انسان به اهداف خود می رسد چرا که وقتی تصمیم گرفت کاری را انجام دهد بدون این که برای دیگر مردم مشکلی ایجاد کند یا خود از راه منحرف شود به دنبال هدفش حرکت می کند و در نهایت به آن می رسد ...»از کلام استاد می توان چنین نتیجه گرفت که اگر اخلاق بر رفتار ما حاکم باشد، همه چیز رو به بهتر شدن خواهد نهاد و هر چه دایره مسئولیت و حوزه کاری ما گسترده تر باشد خوبی ها هم توسعه خواهد یافت. اگر همه مسئولان ما رفتار اخلاقی داشته باشند کشور با این همه مشکل مواجه نخواهد بود. «الناس علی دین ملوکهم» را هم که باور داشته باشیم، وقتی مسئولان بهترین اخلاق را در رفتار خود نشان دهند، مردم نیز به سوی «احسن الحال» پیش خواهند رفت...