پیشترها، جهاد، تنها یک نهاد نبود، به گروه مرجع هم تبدیل شده بود یعنی جهادگران برای جامعه هدف که روستاییان بودند به گروه مرجع تبدیل شده بودند و مردم سوای مسائل کشاورزی، دامداری، آبخیزداری و... در امور اجتماعی و حتی سیاسی هم به آنان مراجعه می کردند. جهادگر هم صرفا یک فرد نبود در یک اداره دولتی بلکه خود تا جایگاه یک نهاد برکشیده شده و اثرگذار بود. او بود که در روستا افکار را مهندسی می کرد. به نگاه مردم جهت می داد و از طریق او و یارانش بود که مردم با دفاع مقدس بیشترآشنا و همراه او راهی میدان نبرد می شدند اگر پرونده سنگرسازان بی سنگر را باز بخوانیم درخواهیم یافت باز قشر عظیمی از اینان در کنار سایررزمندگان از میان روستاییان قامت کشیده اند که انقلاب را و جمهوری اسلامی را به قرائت جهادی خوانده اند حق هم همین بود، وقتی روستایی نگاه می کرد و جهادگران را دلسوزتر از هر کس نسبت به کشاورزی اش می دید وقتی او را در خط مقدم کار و تلاش برای آبادانی روستا می یافت وقتی حاصل کار او را در مرمت قنات در بهسازی استخرها، در ایجاد سدها، در تحول دام پروری، در نوسازی کشاورزی، به چشم می دید. به او نگاهی عزتمندانه داشت و حس می کرد جهادگر هم نه تنها به دیده تحقیر به او نمی نگرد بلکه درس آموخته از مکتب اسلام ناب در کلاس خمینی کبیر که یک موی کوخ نشین ها را به همه کاخ نشین ها عوض نمی کرد. او هم روستایی را عزیز می داشت و روستا را نیز هم لذا بود که می دیدیم روستا نفس تازه می کند، قد می کشد و روستایی نیز هم و روستایی اگر پیر هم می شد، از کشاورزی دست نمی کشید. من خود به یاد دارم وقتی پزشکیار سر مزرعه به سراغ پیرمرد رفت که بیمار بود گفت: با این حال و روز چرا استراحت نمی کنی، چرا «جان می کنی». پیرمرد با همه دردش خندید و گفت: امام بر خودکفایی تأکید دارند و ما نمی توانیم در خانه بنشینیم، از روی بچه های جهاد هم خجالت می کشیم که بیشتر از خود ما برای رونق کشاورزی ما تلاش می کنند. پزشکیار هم فهمید با وجود این مردم جمهوری اسلامی ماندگار و عزیز و قدرتمند خواهد ماند و... این همه شرابه های روشنی بود که بذرش را بچه های جهاد می افشاندند و به ازای هر بذری که در زمین می روئید، در دل مردم نیز یک چراغ روشن می شد، انگار «بسم ا... النور» را جهادگران می گفتند تا روستایشان به «بسم ا... الرحمن الرحیم» برخیزند و به یاعلی همت مضاعف کنند... امروز نیز عزم جهادی آنان است که روستا را تا همین جا  زنده نگه داشته است. رونق فردای روستا نیز- اگر طالب آن هستیم- باز از همین راه است. پس راه را باید برای تفکر جهادی باز کرد و جهادگران را بر محور عشق نسل اول، به روستاها بازگرداند...

خراسان رضوی - مورخ پنج‌شنبه 1389/03/27 شماره انتشار 17577/صفحه۵ گزارش