جوان، به سیل می ماند، پرخروش و ناآرام، پر انرژی و پرتحرک. اگر سیل مدیریت شود به سدها می ریزد و به انرژی برق تبدیل می شود یا در سفره های زیرزمینی می رود و ذخیره ای برای آینده می شود و یا در قالب نهرها، مزارع و باغ ها را سیراب می کند و آب و نان و قوت جان می دهد. اما اگر مدیریت نشود و برای آن تدبیری اندیشیده نشده باشد ویرانگر خواهد شد و همه چیز را در هم خواهد کوبید. کم نشنیده ایم که سیل در فلان منطقه چه خسارت هایی که به بار آورده است. تازه اگر هیچ خطری هم نداشته باشد، چون مهار نشده و برایش برنامه ریزی نکرده اند، در قالب روان آب ها به کشورهای بیگانه خواهد ریخت و حتی برایشان «حق آبه» هم ایجاد خواهد کرد تا اگر پس از زمان مشخص کسانی دست به تدبیر و کار شده باشند هم نتوانند همه آب ها را مهار کنند. حالا ماجرای جوان و نیرو و انرژی جوانی هم چنین است، اگر با برنامه ریزی عالمانه و رفتار حکیمانه متولیان امر، اعم از نهاد خانواده، آموزشی، تربیتی و ... این انرژی هدفمند بشود باعث شکوفایی استعدادهای جوان خواهد شد. از این کشف و پرورش استعداد هم خود جوان و هم مردم و جامعه بهره مند خواهند شد. استعدادهای تبدیل به دانش شده به فناوری بدل خواهد شد و در خدمت تعالی و یا رفاه جامعه قرار خواهد گرفت. چنان که بسیاری از کشورها از ظرفیت انرژی قشر جوان خود به بهترین شکل بهره برده اند و کشور خود را به بهترین گونه ساخته اند و از جوانی آحاد خود، فرصت ساخته اند برای توسعه مادی و معنوی خود اما برخی جوامع هم بی هنری را به نهایت رسانده اند و جوان و جوانی را به چشم تهدید نگریسته اند، خب از آن جا که انسان هر طور فکر کند، عمل هم خواهد کرد تهدیدپنداران جوان و جوانی هم رفتارشان در برابر جوان از زاویه دفع تهدید خواهد بود. جوان هم که متوجه این نگرش شود گاه شاید مقابله به مثل کند و آن وقت واقعا به تهدید تبدیل شود. حال آن که اگر نگاهمان به رهنمودهای معصومان علیهم السلام باشد و این سخن را به رفتار در آوریم که «اوصیکما بشباب خیرا» به جوانان نیکی خواهیم کرد و این نیکی لازمه ای دارد به نام نیک اندیشی. نیک اندیشیدن که بیاید، نیک گفتاری و نیک رفتاری را هم به دنبال خواهد داشت. این نیکی هم از سوی جوان پاسخ در خور خواهد گرفت و او هم استعدادهای خود را در خدمت تعالی جامعه قرار خواهد داد. ما تجربه موفق این جوان باوری و جوان را خوب دیدن و به خوبی او ایمان آوردن را داشته ایم، از جمله در پیروزی انقلاب که جوانان موتور محرکه نهضت بودند و امام خمینی(ره) در مواجهه با شاه، بشارت پیروزی انقلاب را با قامت کشیدن و به جوانی رسیدن نسلی داده بود که آن روز در گهواره بودند. در حماسه جاویدان دفاع مقدس هم ماجرا همین بود، امام و ملت جوانان را باور کردند، به نیکی در آنان نگریستند و پاسخ در خور هم گرفتند و آن سرفرازی یک ملت بود در یک جنگ نابرابر و عزت جاودانه بود برای همه ... امروز هم اگر همان روز نیست، قاعده مواجهه با جوان و جوانی همان است. با دست خوبی که به سوی جوان دراز کنی، جز خوبی نخواهی گرفت. پس بیایید جوان را باور کنیم ...