ماه مبارک رمضان در پیش است، فرصتی که باید قدر دانست و در آن به خودسازی چنان همت کرد که به خداشناسی و خدا خواهی و رفتار خدایی رسید. آن گونه که با تجربه هر روز، چند گام به انسانیت نزدیک تر شد. باید توجه داشت که اگر فرصت رمضان قدر دانسته نشود، بعید نیست به ضد خود بدل و به تهدید تبدیل شود چه اگر غفلت کنیم خرافه توسط اهلش چنان تبلیغ خواهد شد که بسیاری آن را حق بپندارند و در دفاع از آن به حق و حقانیت اجازه بیان ندهند تا چه رسد به رشد آن، باید توجه داشت که خرافه، گیاه هرزی است که در نبود خورشید آگاهی در مزرعه ذهن و ضمیر مردم ریشه می گیرد، از جهل مردم ارتزاق می کند و قد می کشد و به یک باره به شجره خبیثه ای تبدیل می شود که همه جا را می گیرد. تلخ ترین مسئله هم این جاست که تولیدگران خرافه این شجره خبیثه را، لباس «شجره طیبه» می پوشانند و همه را هم به سوی آن فرا می خوانند و در هنگامه ای چنین سخت، کار مردان روشنگر بس دشوار است، به دشواری جهاد اکبر، هم در حوزه خویشتن و پروای آلوده نشدن و هم در ساحت جامعه و سلامت داشتن آن در برابر آسیب های خرافه و به راستی دشوار است این جهاد و صد البته ثمره های شیرینی هم دارد. اما محورهایی که به نظر لازم می آید در جلسات ماه مبارک توجه ویژه ای شود از این قرار است:

۱ - آگاهی بخشی، شامل تولید و توزیع آگاهی و دانش به نحوی که مردم در برابر باورهای خرافی، با آگاهی و موضع از قبل طراحی شده قرار بگیرند.

۲ - طراحی جلسات مذهبی با هدف، پالایش آموزش ها، سخنرانی ها، درس ها و آن چه زیر عنوان «جلسات مذهبی» به مخاطبان عرضه می شود.

۳ - ساماندهی و هدفمند کردن مداحی ها و سوق دادن آن ها به استفاده از منابع موثق و در اختیار گذاشتن متون پالایش شده.

۴ - تقویت و ترویج کتاب ها، سخنرانی ها و مداحی های پالایش شده در مقابل، مقابله عقلانی با کتاب ها، سخنرانی ها و مداحی های تحریف شده و خرافی.

۵ - به کارگیری ظرفیت های مساجد، مدارس و دانشگاه ها، در ترویج روحیه عقلانی و پرهیز دادن از سطحی نگری و سطحی اندیشی در همه مقاطع و سطوح.

۶ - استفاده از رسانه های گروهی در بسط و توسعه فرهنگ عقلانی دین و هشیارسازی مردم نسبت به آسیب هایی که خرافه گرایی به فرهنگ، دین، و هویت انسان وارد می آورد.

۷ - یاری گرفتن از رسانه ها در حوزه، تولید مطالب متقن و مستند در قالب های هنری و جامعه پذیر.

۸ - دفاع از عقلانیت در برابر خرافه را باید به سان دفاع از حق در برابر باطل به مسئله روز تبدیل و امری همگانی شود و توسعه هدفمند و برنامه ریزی شده برای ستیز اجتماعی با خرافه در فرهنگ عمومی نهادینه شود.

۹ - گذر دادن مردم از مرحله احساس مذهبی به جایگاه بصیرت دینی و مذهبی.

۱۰ - تقویت اسلام مسجد، تفقه و معرفت در برابر آن چه می توان بر آن نام اسلام مدح و احساس گذاشت. در این رهگذار می توان با دعوت از کارشناسان، خردمندان و دین پژوهان در جلسات و ترویج و تبلیغ رسانه ای آن، از جمله پخش جلسات از تلویزیون، نگاه مردم را به سوی عقلانیت هدایت کرد.

۱۱ - مقابله با مروجان خرافه نیز باید عقلانی و با اخلاق دینی باشد. با در نظر داشتن این نکته ظریف که مقابله به گونه ای نباشد که آن ها در نقش مظلوم، عواطف و احساسات مردم را با خویش همراه کنند.

۱۲ - به عنوان امربه معروف و نهی از منکر عمومی و نظارت ملی همدیگر را از مراجعه به مروجان خرافه در هر لباس و شکل از جمله رمال و دعانویس و مدعی رابطه با امام زمان(عج) و ... بازداریم.

۱۳ - خانواده ها هم خود با چشم باز با ماجرا برخورد کنند و هم چشم جوانان خود را به روی مسائل باز کنند تا بتوانیم در ماه مبارک رمضان هم به خدا نزدیک تر شویم و هم ذخیره معنوی فراهم آوریم که تا پایان سال خدا دل و راه ما را روشن کند.