ماه رمضان است، آن را بهار قرآن هم نامیده اند و بهار ویژگی خود را دارد. در بهار، زمین طراوت دارد و از هرگوشه اش، چشمه ها جاری می شود آن قدر که می شود نفس به نفس زمین داد و در تماشای آب، به معرفت رسید که پشت جریان آب، حکمتی عظیم نهفته است از حکیم عظیم. در بهار، از زمین سبزه می روید و از زنده شدن زمین سخن می گوید، درختان خشکیده ، از خواب برمی خیزند و جامه ای سبز از برگ می پوشند، شکوفه می دهند و خود را برای تبدیل کردن شکوفه ها به میوه آماده می کنند. بهار قاصد روشنی و سبزی و زلالی وفصلی است که در آن آیات طبیعی خداوند به زبان تکوین خوانده می شود و هر که را بصیرتی در چشم و فهمی در اندیشه باشد تا رفعت ایمان بر می کشد. حتی به غفلت گرفتارشدگان را هم انذار می دهد و به هوشیاری می کشاند و؛

برگ درختان سبز در نظر هوشیار

هر ورقش دفتری است، معرفت کردگار...

این دفتر را باید خواند به جان هم باید خواند تا جامعه و جهان مومنانه شود. روشن است وقتی کتاب طبیعت چنین هوشیارکننده و بصیرت آور باشد، کتاب آیات جاودانه خداوند صدچندان آگاهی بخش خواهد بود و اگر زمین چنین می تواند آیات خداوند را شکوفا کند، شایسته تر خواهد بود که ضمیر جان انسان نیز در شکوفا کردن آیات خداوند لااقل هم اندازه زمین کوشا باشد، حال آن که زمین و جهان را عالم اصغر خوانده اند در برابر آدم که عالم اکبر است پس باید خود را بشناسیم، قرآن را بشناسیم آن وقت به بهار خواهیم رسید. در این بهار به اندازه ای فرصت شکوفا شدن خواهیم یافت که خود را مخاطب قرآن بدانیم. کم نبوده اند کسانی که خود را مخاطب آیه ای- حتی- از قرآن دانسته اند و برانگیخته شده اند و دیگران را هم انگیزه حرکت داده اند. ماجرای فضیل عیاض که روزی راهزن مال و حتی رهزن آبروی مردم بود اما با شنیدن آیه ای از قرآن، که احساس کرد او را مخاطب قرار داده است از هر چه گناه و ناپاکی بود دست شست و به دلیل راه تبدیل شد. این ماجرا به ما می آموزد که ما هم می توانیم و باید خود را مخاطب قرآن بدانیم تا برانگیخته شویم چه همان طور که اگر بعثت پیامبر(ص) اتفاق نمی افتاد، دین و آیین و نبوت و امامت معنا نمی یافت، اگر ما هم با آیات قرآن برانگیخته نشویم، حتی اگر مناسک دینی را هم به جا آوریم با حقیقت دین فاصله بسیار خواهیم داشت. مثلا وقتی قرآن می فرماید« فبشر عبادی الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه» ما باید ظرفیت شنیدن همه گفته ها و نظرات را در خویش بارور و هوشیاری را افزون تر کنیم تا به گاه انتخاب بهترین نظر را برگزینیم.فکر می کنم اگر فقط همین آیه را از قرآن نصب العین قرار دهیم و در تعامل با جامعه به عمل درآوریم،بسیاری از تنش ها و چالش ها ایجاد نخواهد شد. حتی در محیط خانه و در میان خانواده نیز اگر بگذاریم همه حرف های خود را بزنند و نسبت به موضوعات نظر همه را بشنویم آن وقت خواهیم توانست با عیارسنجی نظرات، بهترین نظر و بهترین راه را انتخاب کنیم... رمضان بهار قرآن است و هر آیه اش می تواند، جان ها را چنان پرنور کند که بتوانند جهانی را به نور روشنی بخشند، اگر فیض رمضان را درک کنیم. اگر با قرآن مانوس شویم،اگر...