با یک گل بهار نمی شود، این یک ضرب المثل است. اما از کنار هم نشستن گل ها، مطمئنا بهار می شود، پرگل و پرشکوفه هم می شود بهار، پس باید به گل فکر کرد و بالاتر؛ باید به گلریزان فکر کرد تا بهار شود زمان، تا بهار شود زمین، تا کسانی که به خط های آخر ناامیدی می رسند، نقطه پایان بگذارند بر مشق ناامیدی و به سرخط زندگی بر گردند. پس گل ها را باید کنار هم چید، باید جوانمردان جامعه را ندا در داد که عید میلاد امام حسن مجتبی علیه السلام است. زادروز کرامت مردی که دریا بخشندگی از او می گیرد و نامش با کرامت همراه است و او را کریم اهل بیت می خوانند. پس همه جوانمردان را باید در صف نمازی نشاند که امامتش با کریم اهل بیت است. اویی که بارها اموالش را در راه خدا برای ارتقای سطح زندگی نیازمندان بخشید و راستی وقتی امام زندگی انسان حسن مجتبی باشد، نه تنها یاری مردم آسان و لذت آور است که بخشش دشمن هم حلاوت بخش می شود. وقتی قرار باشد مشق با سرمشق امام حسن، نیکو کنیم فردا در گلریزان نه فقط کم نخواهند بود کسانی که برای یاری مردم در بند، دست به جیب می شوند، بلکه فراوانند کسانی که با ایثار ثروت و مال خود زمینه آزادی غفلت زده ای به زندان افتاده را فراهم خواهند کرد و به او زندگی دوباره خواهند بخشید. این درست که زندانی جرمی مرتکب شده است و مجازات قانونی حق اوست، این درست که حادثه دیدگان حق دارند او را در حبس نگه دارند و برای احقاق حق خود اصلا مستوجب ملامت نیستند، اما از آن جا که اینان در اتفاقات گرفتار آمده اند و جرم آنان غیر عمد است، مستحق یاری هستند. از آن جا که معمولا از اقشار فرودست جامعه هستند، جوانمردی اقتضا می کند دست آنان را بگیریم. هر کداممان به اندازه ای که می توانیم، من قلمم را می آورم، تو قدمت را، من آبرویم را می آورم تو دیگری آب زندگی را. تو کمک می کنی، من کمک می کنم، او کمک می کند، همه کمک می کنیم تا نیت جوانمردانه گلریزان در جامعه احیا شود تا کسی به دلیل فقر در زندان نماند، تا چشم هایی به در خشک نشود و به ناامیدی نرسد و این ناامیدی هزار مشکل نیافریند. می دانیم کسانی که به خاطر دیه و جریمه زندانی هستند معمولا، افراد توانگر نیستند و الا حاضر نبودند یک روز زندان را تحمل کنند. بلکه اینان از اقشار نیازمند هستند و نبودشان در خانه، نیازمندی خانواده شان را هم مضاعف می کند. نمی خواهم سیاهه ای از آسیب هایی که ممکن است خانواده افراد را تهدید کند بنویسم. قصد واکاوی این موضوع اجتماعی را هم ندارم فقط می خواهم به یاد آورم که فقر می تواند بستر خطا شود. اما بودن پدر بر سر خانواده هم از خطر فقر می کاهد و هم زمینه بروز جرایم را کاهش می دهد. پس اگر به دنبال داشتن جامعه سالم هستیم باز باید به مقوله آزادسازی زندانیان جرایم غیرعمد توجه ویژه داشته باشیم. از طرف دیگر باید به احساس و نظر طلبکاران و کسانی که بر آن ها جرمی واقع شده و مثلا در تصادف آسیب دیده اند، احترام گذاشت و با حفظ این احترام گلریزان کرد. آن قدر گل ریخت تا زمین بهار شود. آن قدر باید گلریزان کرد تا بی گناهی تنها به خاطر جرایم غیرعمد در زندان نماند. باید «اللهم فک کل اسیر» را از زبان به رفتار در آورد و عملا مشق از سرمشق امام حسن نوشت و برای آزادی در بند ماندگان بی گناه تلاش کرد...

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1389/06/04 شماره انتشار 17634 /صفحه۸/خانواده و سلامت