این روزها کم ندیده ام آدم هایی که از درآمد چند صد میلیون تومانی فوتبالیست ها می گویند و از اخلاق و رفتارشان و مخصوصا در بحث شعائر دینی از خود می پرسند چرا اینان چنین قدر می بینند و بر صدر می نشینند و ... از جمله در جمعی بودم که بحث دریافتی های چندصد میلیونی فوتبالیست ها را که با مصاحبه علی دایی و ۸۰۰ میلیون تومان و باقی قضایا زنده شده بود مطرح می کردند. آن ها پرسش هایی داشتند که من برایشان هیچ جوابی نداشتم، حالا این پرسش ها را می نویسم شاید شما پاسخی داشته باشید، شاید کسی برایش پاسخی بیابد. شاید هم نه. شما هم سیاهه پرسش ها را طولانی تر کنید. آن ها پرسیدند، کار فوتبالیست  سخت تر است یا کار بروبچه هایی که مشغول پاک سازی مناطق عملیاتی از مین هستند؟ کار فوتبالیست  پرمسئولیت تر است یا کار پزشک که شب و روز باید در خدمت سلامت مردم باشد؟ یکی از این میان اشاره ای کرد به چاه های نفت آتش گرفته که آخرین نمونه اش را در نفت شهر داشتیم و می پرسید، کار مهندسان مهار کننده آتش برای کشور مفیدتر است یا فلان فوتبالیست؟ فکر می کنید همه مهندسان و کارگرانی که این آتش را مهار کردند در طول سال به اندازه یک فصل فلان ستاره فوتبال، حقوق دریافت می کنند؟ آیا به اندازه یک بازیکن دست چندم در رسانه ها مطرح می شوند. دیگری گفت مسابقه و تمرین در امنیت کجا و به دنبال اشرار زیر رگبار گلوله دویدن کجا؟ آیا فوتبالیست جماعت در همه عمر خود به اندازه یک ماه «مرزبان» دشواری تحمل می کند؟ از بچه هایی که با امکانات محدود به کمین می روند تا اشرار نتوانند به این سوی مرز بیایند چیزی نمی گوییم، راستی حقوق شما چقدر است آقای خبرنگار؟ آیا حقوق تمام همکارانتان در تحریریه روزنامه به اندازه دریافتی یک ستاره فوتبال است؟ با خودم حساب و کتاب کردم دیدم نه، تحریریه ما و خبرنگاران شهرستان های ما سرجمع به اندازه یک ستاره نمی گیریم. تازه برای ما ریال به ریالی که می گیریم حرمت دارد اما ۸۰۰ میلیون تومان برای آقای دایی پولی نیست. از ما مستقیم مالیات گرفته می شود قبل از آن که فیش حقوقی به دست خود ما برسد، اما فوتبالیست ها برای فرار از مالیات هزار راه در رو دارند. دیگری گفت یاد پرستاران افتادم که در سختی روزگار، سختی کار را هم تحمل می کنند و یاد مهندسان و کارکنان معدن و ... همه اقشار جامعه که کار سخت و زیان آور را انجام می دهند افتادم و افسوس خوردم. نگوییم در همه دنیا پول های صد چندان هم مصرف می شود به پای فوتبال. چون خواهم پرسید در کدام کشور این همه پول از بیت المال و بودجه عمومی پای فوتبال شکست خورده و تحقیر شده ریخته می شود؟ در اروپا اگر میلیاردی پول می دهند، از درآمدهای باشگاه و توسط بخش خصوصی است نه از اموال عمومی. تازه آن ها با فوتبال خود در خدمت توسعه و ترویج فرهنگ کشور خود هستند اما فوتبال ما جز واردات رفتاری آن هم از نوع ناهنجار آن چه گلی به سر فرهنگ جامعه زده است.البته قصد این را ندارم که بگویم در این فوتبال را گل بگیرید، حرف من این است که به سر و ریخت فوتبال و فوتبالیست ها نگاه کنید و به اندازه ای که باید هزینه کنید. هیچ عاقلی بدون هزینه - فایده کردن، این همه پول را در چاه نمی ریزد حال آن که این نتایج به دست آمده از فوتبال چاه ویل ساخته که از آن چیزی عاید مردم نمی شود. بروید و فوتبال را درست کنید تا هم در عرصه فرهنگ و هم در وادی احیای غرور ملی اثر گذار باشد نه این گونه که هست و الا در این شرایط من به جای مسئولان از همه مرزبانان، پزشکان، خلبانان، خبرنگاران، مهندسان، معلمان، کارگران و رفتگران، کشاورزان و از همه عذر می خواهم که در کنار چشم بستن بر تلاش همه، همه چشم ها و دوربین ها را به روی فوتبال باز کرده ایم. اصلا هم قصد پرسش ندارم که آیا برای دیگر مشاغل و طرح مشکلات آنان در تلویزیون به اندازه یک فوتبالیست زمان در نظر می گیرند یا نه. به خود تلویزیونی ها مربوط است اما من شرمنده مردم می شوم وقتی روزگارشان را می بینم و روزگار پر غرور جماعت توپ گرد را می بینم که به کره زمین هم فخر می فروشند. گاهی حالم به هم می خورد که برخی ارباب سیاست در تبلیغات انتخاباتی به سوی این جماعت دست دراز می کنند، حال  آن که... بگذریم... مردم نسبت به این پول ها که صرف برخی از این جماعت می شود خیلی حرف دارند آن هم در زمانه ای که برخی از مردم در پرداخت بلیت واحد مشکل دارند اما فوتبالیست ها از هواپیمای اختصاصی سخن می گویند...

خراسان - مورخ یکشنبه 1389/06/07 شماره انتشار 17636 /صفحه۹/اجتماعی