وقتی خدا هم برای انسان دعا می کند
ساعت ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ شهریور ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
سیاه و سفید(۲۶۷)

بگو ... با... با... بگو بابا... عزیزم! بگو ما... ما...ن... مامان ... همه ما وقتی طفل بودیم و در آغاز آموختن، این کلمات را شنیده ایم، به تکرارش گفتن آموخته ایم و باز بزرگ که شده ایم همین درس را برای فرزندانمان تکرار کرده ایم و از بازگویی اش توسط کودک مان لذت برده ایم. هم به او آموخته ایم که بگوید بابا... مامان و هم به «جان» گفتن پاسخش داده ایم و باز لذت برده ایم تا جایی که می گویند برای پدر و مادر زمانی شیرین تر از فصل گویا شدن فرزند نیست و در مثل می گویند که مردی زندانی حاضر بود همه دارایی اش را ببخشد تا آزادش کنند و نکردند، سال بعد گفتند پول را بده و برو، مرد زندانی گفت حالا هیچ نمی دهم، گفتند پارسال همه زندگی ات را می دادی، خب حالا نصفش را بده و برو! مرد گفت: پارسال کودکی داشتم که سخن گفتن می آموخت و من برای شنیدن «بابا» گفتنش حاضر بودم همه چیزم را بدهم اما الان او بزرگ شده است.بله، پدر و مادر به بچه می آموزند و لذت می برند، پاسخ می گویند و لذت می برند یعنی هم آموختن کلمه از آن آنان است و هم پاسخ گفتن و این نمونه ای کوچک است از رابطه خدا با انسان که هم دعا گفتن را به آدمی تعلیم می فرماید و هم اجابت کردن توسط ذات اقدس حضرت حق است. یعنی هم به ما می آموزد چگونه او را بخوانیم و هم دعاهامان را به جان و جهان اجابت می کند و عجیب این که هر چه بزرگ تر شویم دعاخوانی ما را بیشتر دوست دارد نه مثل پدر و مادر که گاه از بابا و مامان گفتن بچه به عذاب می آیند و دیگر پاسخش نه جان که شاید حتی مرگ باشد!اما خداوند، این مهربان ترین مهربانان، هر چه او را بخوانیم نیکوتر اجابت می فرماید و آن قدر فرموده است: « مرا بخوانید» که ما با همه گناهانمان جرات می کنیم صدایش کنیم و باز او به شان «ستار» بودنش چشم بر گناهانمان می پوشد و جوابمان می دهد. گاه حتی آداب و تربیت را هم از یاد می بریم و زمانی که همه ما را فراموش کرده اند، دست در دامن لطف بزرگی می زنیم که خود را فراموش کرده بودیم و باز او اجابت مان می فرماید اما زیباتر خواهد بود این خوانش و نیایش با ادب بندگی همراه باشد و با آداب دعاخوانی، آیت ا... تهرانی ضمن توجه دادن به ادب دعا، بر نکته ای ظریف تاکید می ورزند به این شرح که:اگر انسان برای غیر دعا کند، از آن دعا دو دعا متولد می شود؛ یکی دعای فرشتگان و یکی هم دعای خداوند. از طرفی روایاتی مطرح بود که نتیجه دعا برای غیر، این است که فرشته به داعی می گوید برای تو دو برابر است. شاید شبهه شود که لسان این دسته از روایات که دارد فرشته به داعی می گوید «لک مثلاه» لسان اخبار است نه انشاء؛ یعنی فرشته دارد به داعی خبر می دهد و برایش دعا نمی کند!جمع بین این روایات این است که فرشته در هر حال برای داعی دعا می کند. در آن روایتی که از امام هفتم (علیه السلام) بود این طور داشت: « من دعا لاخوانه من المومنین و المومنات و المسلمین و المسلمات وکل ا... به عن کل مومن ملکا یدعو له»؛ هر کس که برای برادران و خواهران ایمانی و اسلامی اش دعا کند، خداوند به ازای هر مومن، یک فرشته برای او می گمارد که برایش دعا کند. یعنی آن فرشته ها هم برای دعا کننده، از خدا درخواست می کنند. تمام روایاتی که در آن بود که فرشته می گوید « لک مثلاه» با این روایت تفسیر می شود.فرشته چه کاره است که بخواهد چیزی به کسی بدهد؟! مگر از خودش اختیاری دارد که حاجت بنده را به او بدهد؟ این که می گوید «لک مثلاه»، معنایش این است که من هم از خدا خواستم که دو برابر به تو بدهد.وی افزود: من با این روایت، بین باقی روایات این باب جمع کردم. این روایت صریح می گوید: « وکل ا... به عن کل مومن ملکا یدعو له»؛ یعنی فرشته هم برای او دعا می کند و از خدا درخواست می کند. پس صحیح است که بگوییم از دعای او دعای فرشته ای متولد می شود. آن روایات هم اشاره به همین مطلب داشت. حتی در آن مرتبه بالاتر هم موضوع همین بود که خداوند به عدد تمام مومنین از آدم تا خاتم، از خاتم تا قیامت، فرشته می گمارد که او را دعا کنند.وی در ادامه بیان داشت: این در ارتباط با ملک است. اما در مورد خود خدا بحث چیست؟ در بالاترین مرتبه اش هم بحث این بود که از عرش ندا می آید که صد هزار برابر از آن تو است. معنای این عبارت چیست؟ آیا اخبار است یا انشاء؟ اگر یادتان باشد، تعبیر این بود:« اذا دعا الرجل لاخیه یظهر الغیب نودی من العرش و لک مائة الف ضعف مثله». آیا معنایش این است که خدا به او خبر می دهد؟ یا نه، خداوند انشاء اعطا می فرماید؟ حقیقت این است که خدا اعطا را انشاء می فرماید؛ نه این که خبر بدهد.»پس این شرط ادب را به جا آوریم و برای دیگران دعا کنیم تا خدا هم برای ما دعا کند. این درس حضرت فاطمه(س) است که به گاه دعا دیگران را مقدم می شمردند و وقتی امام مجتبی(ع) علت پرسید، بی بی فرمودند: اول همسایه و بعد خانه. آری، در دعا دیگران را مقدم شماریم تا در شمار دعای خداوند قرار گیریم...

خراسان - مورخ سه‌شنبه 1389/06/16 شماره انتشار 17643 /صفحه۸/خانواده و سلامت