بازتاب يادداشت
ساعت ۳:٢٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ شهریور ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:

«جنايت پاکدشت و 29 زخم در پيکر جامعه» تيتر يادداشت 28 شهريور صفحه شهري حوادث بود که مورد توجه شهروندان گرامي قرار گرفت. خوانندگان محترم در کنار قدرداني از «خراسان» که نسبت به مسايل اجتماعي حساس است، خود نيز سخنان زيادي براي گفتن داشتند که فرازهايي از آن را تقديم مي‌کنيم
- من، همرزم شهيد کاوه بودم در کردستان و همراه خيلي از مسئولان و مردم در دوران انقلاب، مي‌خواستم بگويم نوشته شما ترکش‌ها را در جسم نسل ما به حرکت در مي‌آورد، اما آيا مسئولان هم براي جمع کردن اين بساط کاري در خور خواهند کرد؟
-يک دانشجو هستم با يک سوىال» چرا وقتي يک تحرک دانشجويي روي مي‌دهد همه شتابان مي‌آيند و برخورد مي‌کنند به شدت، اما 29 انسان کشته مي‌شوند و کسي آنگونه که بايد کاري نمي‌کند.
- دختر جواني هستم از همين شهر، فرزند همين کشور، اهل همين انقلاب، حرفم اين است که چرا من نبايد امنيت داشته باشم، چرا بايد موجوداتي از اين قبيل آرامش مردم را برهم بزنند، پس کجا هستند «امنيت بانان» اين ديار.- آقاي بني‌اسدي وقتي سردار قاليباف به فرماندهي ناجا منصوب شد، شما نوشتيد که سردار جنگ اين بساط‌ها را جمع مي‌کند، چنانکه درکربلاي پنج عراقي‌ها را. حالا مي‌ خواهم خود شما از او بپرسيد، چه مي‌کند، امروز. چه مي‌کند که دو کفتار دو سال بدور از چشم همه خون مي‌آشامند و حيثيت يک جامعه را لکه‌دار مي‌کنند. از آقاي قاليباف بپرسيد چرا من نمي‌توانم با زنم، با دخترم، با آرامش خاطر در خيابانها حرکت کنم. مسئول اين بي‌عملي کيست؟
- افسر نيروي انتظامي هستم، مي‌خواستم عرض کنم، بخشي از قربانيان از‌آنجا که افغاني غيرمجاز بودند شکايت نکردند و چند نفري هم که به نيروي انتظامي مراجعه کردند، اعلام گم شدن بچه خود را نمودند و شکايت خاصي که بشود پيگيري کرد نداشتند، خوب تا مردم همراهي اطلاعاتي نکنند، پليس چگونه مي‌تواند ماجراها را کشف کند. خوب است رسانه‌ها مردم را نسبت به مسايلي از اين دست حساس کنند تا آنها همکاري و همراهي بيشتري از خود نشان دهند. تا مردم همراهي نکنند کار درست نمي‌شود