چشم هایت را به عاطفه باز کن!
ساعت ۱٢:٥۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٩ مهر ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
سیاه و سفید(٢٨٠)

چشم هایت را نبند، به فکری که ذهنت را مشغول کرده است اجازه بده هم ذهنت را و هم چشمانت را باز کند. بگذار چشم در چشم شوی با آنانی که نگاهشان می تواند برایت بشارت بهشت باشد، اگر اجابت کنی. می تواند هوشیارت کند در زندگی تا دستانت کرامت باران گیرد. پس چشم هایت را باز کن و به این کودکان نیازمند به دیده تکریم نگاه کن. آنان اگر چه «ندارند» در سرزمینی که باید «دارا» باشند، اگر چه مشکل دارند در حالی که باید راحت باشند، اما حقیر نیستند، اتفاقا راز بزرگی تو هم در تکریم اینان نهفته است. اگر تکریم شان کنی، کرامت می یابی، پس باز هم دعوتت می کنم نگاه کنی به اینان که تو را به سمت کار خدایی می کشانند. دیدگانت را بشوی و نگاهت را همراه مهربان ترین مردم کن تا در جشن عاطفه ها، با اجابت نگاه ها و دست های نیازمند زمینه استجابت همه زیبایی ها را در حق خود و جامعه فراهم کنی.یادت باشد تو که مدام چشمانت به آسمان است و می خواهی ببارد تا خشکسالی از زمین رخت بر بندد و غبارش به زلال باران شسته شود، تو هم باید اهل باران باشی. باید از چشمانت، از لبانت مهربانی و از دستانت یاری ببارد. اصلا دست هایت باید دو جوی کرامت و بخشش باشد برای همه کسانی که تشنه کام، کاسه لب شکسته نیاز خود را به سوی تو دراز می کنند. آخر انسان خلیفةا... است و از او توقعی است که شاید از ابر و باران نباشد اما از انسان اهل ایمان هست از کسانی که نگاهشان، دلشان، ایمانشان عجین با آیه های قرآن است این توقع می رود که دست گیرند، دست های فرو افتاده را ...یک یادآوری دیگر؛ این روزها، مدرسه ها باز شده است و بچه ها با کیف و کفش و لباس نو راهی مدرسه می شوند و در عالم کودکی خود، گاه لباس ها و کیف ها و لوازم التحریر خود را شاید به رخ هم بکشند در این میان، کم نیستند کودکان فقیری، که درهم می شکنند وقتی با حسرت به داشته های دیگران نگاه می کنند. من این کوچولو های پاک را، «نهال های خدا» می دانم که نباید در رهگذار بادهای حسرت بشکنند و این وظیفه من و توست که نگذاریم چنین شود. اینان عیال خداوند هستند بر اساس آموزه های دینی و حالا آیا من، آیا تو، آیا او حاضر نیستیم به اندازه یک کیف نو، یک دفترچه، یک مداد، به بچه های خدا هدیه بدهیم؟آیا نمازهایی که می خوانیم ما را به نهضت یاری نیازمندان آبرومند نمی کشاند؟ هیچ فکر کرده ایم که بسیاری از این دانش آموزان نیازمند یاری از چنان استعدادی برخوردار هستند که اگر به مرحله شکوفایی برسد به تنهایی می توانند به یاری یک جامعه، یک ملت، یک کشور و حتی جهان بشتابند. زندگی «پرفسور حسابی» آن رادمرد بزرگ را اگر خوانده باشی می فهمی که یک کودک فقیر هم می تواند دنیا را تکان دهد. هیچ با خود فکر کرده ای ما هم نسبت به این کوچولو هایی که استعداد بزرگی دارند اما امکانات ندارند، مسئولیم؟ باور کن اگر ما مسئولیت خود را به درستی انجام دهیم، اگر به یاری هم همت کنیم، از میان همین دانش آموزان بزرگ مردان و بزرگ زنانی قد خواهند کشید که مایه سرفرازی این کشور شوند...پس چشم هایت را نبند، به فکری که ذهنت را مشغول کرده است اجازه بده، ذهنت را و نگاهت را باز کند تا دست هایت به یاری نیازمندان باز شود ...

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1389/07/08 شماره انتشار 17662 /صفحه٨/خانواده و سلامت