شکوه رازداری مومنانه
ساعت ۱۱:٢٠ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٦ مهر ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
سیاه و سفید(۲۸۵)

از جمله بزرگ ترین امانت ها، رازی است که از کسی بدانیم، خواه او خود ما را امین خویش داشته و راز گشوده است یا بر حسب اتفاق بدان آگاهی یافته ایم. همان طور که در حوزه اقتصاد و در تعاملات اجتماعی نسبت به مال مردم «ید امین» داریم در حوزه رازداری هم باید زبان امین داشته  باشیم و همان گونه که حق زیان رساندن به مال و ثروت مردم را نداریم نسبت به حفظ آبروی مردم هم مسئولیت داریم و حق نداریم بر آن لطمه ای وارد کنیم. همان گونه که نمی خواهیم بلور آبرو و حیثیت ما خدشه دار شود پس نباید سنگ شویم بر جام آبروی دیگران این درسی است که اولیاء ا... به تاکید بیان کرده اند و از ما خواسته اند بدان عمل کنیم که به کار بستن آن به ارتقای سلامت و آرامش جامعه می انجامد و اگر همه افراد بدان عامل باشند، ناهنجاری های اخلاقی از میان خواهد رفت، چه اگر آدم ها، رازدار باشند، زبان به غیبت و بدگفتن نخواهند آلود چه رسد به تهمت و هزار عیب ناکرده یافتن در دیگران، این روحیه هم که حاکم شد، جز خوبی نخواهیم شنید و نخواهیم گفت، در نتیجه بستر برای دوست داشتن ها فراهم خواهد شد این هم  که پدید آید، از دوستی دوستی خواهد افزود و از دوست هم جز نیکی و خوبی برنخواهد خاست، شاید یکی از رازهای برادر خواندگی در اسلام همین باشد که برادر بر راز برادرش غیور است و نسبت به افشای آن هوشیار و حساس پس زبان به کام می گیرد تا زیبایی رفتاری برادرش بیشتر به چشم آید و این می تواند جامعه را به میهمانی نیکی ببرد چنان که در صدر اسلام در مدینة النبی شاهد این مشی و منش و روش بودیم و شهری ساخته شد و جامعه ای شکل گرفت که حالا پس از ۱۴ قرن بسیاری حسرت آن را می کشند، حال آن که اگر به واقع مومن باشیم امروزمان باید از دیروزمان بهتر باشد و فردا چنان باید زندگی کنیم که بهتر از امروز باشد، اما چون چنین نبوده ایم «حسرت خوران» گذشته نورانی خویش مانده ایم اما امروز هم انگار قصد نداریم چراغی برافروزیم حال آن که بسیار محتاجیم به نور، به چراغ به روشنی تا نه راز خویش بر سر بازار فریاد زنیم و نه راز دیگران را، امام رضا (ع) نیز در فرمایش روشنی افزا هم به رازداری توصیه مان فرموده اند و آن را خصلت الهی دانسته اند و هم دو خصلت دیگر را هم برای مومن ضروری شمرده اند چنان که حارث بن دلهاث گوید: امام رضا (ع) فرمودند: «مومن مومن نیست مگر این که سه خصلت در او باشد، سنتی از پروردگارش، سنتی از پیامبرش و سنتی از مولایش» سنت پروردگارش حفظ اسرار خویش است، خداوند می فرماید: عالم الغیب فلایظهر علی غیبه احداالا من ارتضی من رسول؛ خداوند عالم به غیب است و هیچ کس را بر غیبش مطلع نمی سازد مگر کسی را که بپسندد و از وی راضی باشد، که همان پیامبران هستند (جن/۲۶ و ۲۷) و اما سنت پیامبر مدارا کردن با مردم است، خداوند پیامبرش را به مدارا کردن با مردم دعوت می کند و می فرماید: «خذالعفو وار بالعرف و اعرض عن الجاهلین» از مردم بیش از توانشان توقع نداشته باش و با مردم با تسامح رفتار کن و امر به معروف کن و از سفها و نادانان درگذر و اعراض کن. (اعراف /۱۹۹) و اما سنت از مولایش، صبر در سختی ها و مشکلات است، خداوند می فرماید: «والصابرین فی الباساء و الضراء» در سختی و مشکلات صبر می کنند (بقره /۱۷۷) (عیون اخبار الرضا، ج۱، ص.۵۲۷)پس شایسته است ما که خداوند ستار را به عیب پوشی از کردارمان می خوانیم، خود نیز رازدار باشیم هم برای خویش و هم برای دیگران و هم رحم کنیم بر خود و دیگر مردم تا خداوند هم بر ما رحمت آورد و به شفقت رازمان را بپوشاند. بر خصلت نبوی مدارا هم غیرت ورزیم و از ائمه مان بیاموزیم صبر در دشواری ها را، تا ایمانمان، اخلاقمان و معرفتمان ارتقا یابد. این برای ما و جامعه ما بهتر است...

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1389/07/15 شماره انتشار 17667 /صفحه۸/خانواده و سلامت