قم وقتی کویر دریا میشود
ساعت ۱٢:٤۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ مهر ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:

چه کسی گفته کویر نمی تواند دریا شود؟ چه کسی گفته رابطه زمین و آسمان در کویر سنگین است؟ نه، تو که بیایی، چشم که بگردانی، لبخند که از افق لب هایت طلوع کند، کویر هم دریا می شود. این را دیروز، همین دیروز، قم، گواهی داد. وقتی مردمانی سرشار از عشق، قطره، قطره به هم پیوستند تا دریای آدم شکل بگیرد و چه پرشکوه است این دریا، که در تابش مهربانی های شما، فاصله زمین و آسمان را به صفر می رساند.

چه کسی گفته است در شهرهای خشک نمی توان خیابان ها را شست؟ نمی شود راه را به آب سپرد و با زلال جاری آن عطش زمین را سترد؟ من به گواه چشمانی که به باران نشست می گویم وقتی عشق طلوع کند، چشم ها آن قدر خواهد بارید که نه یک زمین که همه زمین ها و نه در یک روز که در همه تاریخ سیراب شود.

چه کسی گفته است رستاخیز را نمی شود در این دنیا تجربه کرد؟ من در تاریخ سرفرازی این ملک رستاخیز کم ندیده ام و همین دیروز، در «قم» رستاخیز بود، رستاخیز مردمانی که عاشقانه «قم» را شنیدند و ایستادند به عشق و رستاخیز کلماتی که از لبان شما تلاوت می شد آقا و رستاخیز عزم ها و اراده هایی که در نگاه مردمان یا علی می گفتند و رستاخیز چشم هایی که به باران می نشستند.

دیروز، قم، نه یک شهر، که یک مکتب بود، دیروز نه یک روز، که یک تاریخ بود. مکتب امت و امامت بر مدار مرد روشنی که بسیاری در او رازهای عاشقانه می خوانند و دل به شیعه ترین جمعه بسته اند. مکتبی که زندگی را نمازگونه معنا می کند... و تاریخی که فاصله غدیر تا عاشورا و ... تا ظهور را فرادید چشم اهل بصیرت می گذارد.

دیروز قم بود و مردمانی که «خامنه ای» را در هیئت و هیبت «خمینی» می دیدند که عصای موسی و دم مسیحایی را یک جا به کلام آورده بود و قمی ها، چه پرشکوه جان را به کلام جانانه او سپردند که نبض جهان عشق با کلمات او می تپد...

دیروز، قم بود که در عید طلوع مولا امام رضا علیه السلام، عیدانه خود را در چهره مردی دریافت که خانه زاد امام رضا(ع) و قامت کشیده حریم نورانی حضرت معصومه (س) است. دیروز همه جا عید بود و در قم «عیدترین» روز، مردمان را به وجد می آورد...

خراسان - مورخ چهارشنبه 1389/07/28 شماره انتشار 17678 /صفحه۱۰/آینه تماشا