قهرمانان کاغذی و جشن استقلال!
ساعت ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٧ مهر ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:


«جشن استقلالي‌ها» را دارم نگاه مي‌کني؟ بي‌انتظار پاسخ تلويزيون را روشن مي‌کند، گروهي در هم مي‌لولند و من...
فاتحه را به صداي بلند بخوانيد. وقتي الگوهاي جوانان ايراني در پارتي‌هايي از آن دست که از هنرنمايي؟، بازيکنان سابق و حال استقلال دست به دست مي‌شود ميان مردم- وقيحانه شرکت مي‌کنند.
و وقاحت را شرمنده مي‌نمايند، فيلم و سي‌دي آن هم به نام جشن استقلالي‌ها حالا به هر نحوي وارد بازار مي‌شود. وقتي اينها که عکس‌هاشان هر روز در روزنامه‌هاي ورزشي درشت‌تر از پيش چاپ مي‌شود و خيال خام‌انديش دخترکان اين ديار را هم با خود مي‌برد چنين مي‌کند چه توقعي داريم از جواناني که اينها، قهرمانان روياهاشان هستند؟ البته ما از اين «قهرمانان کاغذي» هيچ توقعي نداريم و باور داريم همانگونه که زنده‌ياد پرويز دهداري گفت در فوتبال فرشته تربيت نمي‌شود، نبايد به انتظار فرشته‌ها چشم به آسمان دوخت اما انتظار نداريم از مستطيل سبز، ديو بدر آيد و با حرمت و باور و غيرت مردم چنين بستيزد. پاسخ بدآموزي گسترده و شيوع اين ويروس‌هاي فاسد را کساني بايد بدهند که با هزينه بيت‌المال اين کوچولوها را بزرگ کرده‌اند. پاسخ را بايد آنهايي بدهند که قضا را چنان ترتيب داده‌اند که شماره کفش فلان فوتباليست را همه مي‌دانند اما کسي خيلي از قهرمانان ملي و علمي و عملي ما را نمي‌شناسد. پولهاي بي‌حساب، حرمت نهادن‌هاي بي‌کتاب، چهره‌سازي‌هاي افراطي، برنامه‌هاي تلويزيوني و... که چنين نسنجيده در خدمت اين چهره‌هاي پرمسئله قرار مي‌گيرد نتيجه‌اي جز اين هم نمي‌تواند داشته باشد. اينقدر براي تهاجم فرهنگي به آنسوي مرزها چشم ندوزيم، تيرها از پشت به ما و فرهنگ ما شليک مي‌شود. بازيکناني از اين دست به اندازه محبوبيت کاذبي که کسب مي‌کنند به سوي فرهنگ ما تير شليک مي‌کنند. حالا من نمي‌دانم براي چند چهره ملي‌پوشي که در اين پارتي لودگي را از حد گذرانده‌اند چه تصميمي مي‌خواهند بگيرند فقط به ياد داشته باشندکه ما پيرو مکتب ماکياولي نيستيم و در باور ما به هيچ وجه هدف، وسيله را توجيه نمي‌کند. درس امام علي(ع) که متاسفانه افرادي از همين جمع بارها به دروغ او را الگوي خود خوانده‌اند- اين است که از راه شر و با بهره‌گيري از وسيله شر نمي‌شود به حق رسيد. پس اگر قرار است اين جماعت سفير فرهنگ ايراني در جام جهاني باشند، همان بهتر که اصلا به جام جهاني نرويم. بازهم مي‌گويم ما از مدرسه فوتبال انتظار تربيت فرشته نداريم، اما نمي‌توانيم شاهد تنوره کشيدن ديوهايي باشيم که در قالب فرشته، مي‌خواهند الگوي جوانان ما باشند. اين درست که اين جماعت جز لگد زدن به توپ هنري ندارند و نبايد در قاب چشم وذهن مردم در قامت يک قهرمان ملي نقش ببندند اما اينها هم حق ندارند به حرمت انسان ايراني لگد بزنند. به همکاران مطبوعاتي هم توصيه مي‌کنم آناني را بزرگ کنيم که ارزش بزرگي داشته باشند و حالا همانطور که با کاغذ از آنها قهرمان ساختيم، با کلمه اين تنديس‌هاي ناسالم را درهم مي‌ريزيم.