مرام مردمی میرزا کوچک خان
ساعت ۱:٤٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳ آذر ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
 
 
-فداییان راه استقلال هم مثل خود استقلال صاحب حرمت، عزیز و جاودانه  اند اگر تاریخ ملت ها را مطالعه کنیم درخواهیم یافت میان استقلال و استقلال آفرینان و نگهبانان استقلال علقه های ناگشودنی است. مگر می شود از هندوستان گفت و آن را بدون گاندی تصور کرد! مگر می شود از مصر سخن به میان  آورد و یاد جمال عبدالناصر نیفتاد. مگر می شود نقشه الجزایر را نگاه کرد و به احترام هواری بومدین و احمد بن بلا بر پای نخاست؟ همیشه و همه جا مردان مبارز عرصه استقلال و آزادی مثل خود آزادی و استقلال عزیزند. در کشور ما نیز همان طور که استقلال و آزادی صاحب حرمت است، تلاش گران و مجاهدان این عرصه نیز عزیزند و همان گونه که استعمار ستیزی و استبداد ستیزی عزت آفرین است، کنشگران این عرصه نیز محترمند لذاست که بزرگانی چون مدرس، شیخ محمد خیابانی، ستارخان، باقرخان، کلنل محمدتقی خان پسیان و میرزاکوچک خان و ... همواره در ضمیر و ذهن خود آگاه وخداآگاه مردم حضوری قابل احترام دارند. میرزاکوچک خان جزئی از تاریخ این ملک و از ناب ترین قطعات این تاریخ روشن است. سراغ او را تنها از «جنگل» نباید گرفت، هر چند درختان جنگل هنوز عطر نفس هایش و صدای رسایش را به یادگار نگه داشته اند به گونه ای که وقتی پا به جنگل می گذاری، یاد میرزا ذهنت را عطرآگین می کند، مردی که برای استقلال وطن و پاکیزه کردن آن از ناپاکی استعمار و استبداد، گران قیمت ترین سرمایه اش را، جانش را، کف دست گرفت و به میدان آمد. او ایران را و ایرانی را عزیز می خواست و دوست داشت چراغ خانه همه به امید و عدالت روشن باشد و همگان از کوزه آب سرد و از تنور نان گرم بخورند. می خواست، راه مدرسه برای فرزندان همه هموار باشد و چتر امنیت و آرامش روی سر همه سایه گستر، او در مرام نامه نهضت بر آسایش عمومی و نجات طبقه زحمتکش و تحصیل آزادی و تساوی حقوق در ۹ ماده تاکید کرده بود و به صراحت بر حقوق مردم پای می فشارد و بارها گفت: «ما قبل از هر چیز طرفدار استقلال مملکت ایرانیم، استقلالی به تمام معنی کلمه، بدون اندک مداخله خارجی مبتنی بر اصلاحات اساسی و رفع فساد...» او حقوق و حریم خصوصی افراد، حق انتخاب آزادانه، قضاوت سریع، حقوق اطفال، حفظ منابع ثروت ملی، آموزش و ... را به رسمیت می شناخت و در مرام نامه ای که طراحی کرده بود و به واقع برنامه ای مترقی به شمار می رفت بر حقوق شهروندی تاکید ورزیده بود و این نشان می داد، تفنگ هرگز دست و ذهن میرزا را از قلم دور نکرده بود بلکه اسلحه و تیر و فشنگ عارضی بود و موقت و ذات میرزایونس، دریادلی، حق خواهی و حق گویی ...

هوشمندی سیاسی در کنار نگاه اعتقادی از او مردی می سازد در قامت یک اسوه که در تاریخ مبارزات این مردم فصلی قابل احترام برای خویش ساخته است و اگر نبود خیانت برخی «ناهمراهان» به ظاهر همقدم، قطعا پایان ماجرا چنین رقم نمی خورد و افسوس سهم امروز ما نبود، و کتاب مبارزات سردار جنگل با پیروزی های ماندگار قطورتر می شد و بهره ما از این مبارزات نه فقط «خوانش تاریخی» بلکه تاریخی خواندنی بود...

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1389/09/11 شماره انتشار 17713 /صفحه۹/اجتماعی